วันอาทิตย์เช้า พายตื่นขึ้นด้วยร่างกายที่ยังรู้สึกเจ็บตุ้บ ๆ จากคืนที่แล้ว
คีร์ตหึงริวหนักจนทำเขาแรงที่สุด กระแทกชนลึกทุกครั้ง มือบี้ห***มจนแดงช้ำ และปลดปล่อยข้างในเต็มจนล้นทะลัก แต่พายก็เสียวจนน้ำตาไหลด้วยความสุข
เขาพลิกตัวเบา ๆ มองพี่คีร์ตที่นอนหลับสนิท แขนใหญ่โอบเอวคอดแน่นเหมือนกลัวเขาหายไป
พายยิ้มบาง ๆ แต่ในหัวนึกถึงข้อความของริวเมื่อคืน: “น้องพาย พี่ชอบน้องจริง ๆ นะ ถ้าพี่คีร์ตทำแกเจ็บ บอกพี่ได้”
หัวใจพายเต้นแรง… เขารักคีร์ตมาก แต่ริวก็ดีกับเขาจริง ๆ
คีร์ตตื่นขึ้น จูบท้ายทอย “ตื่นแล้วเหรอ ที่รัก”
พายหันมา จูบปากเชียว ๆ “ตื่นแล้วครับ… พี่เมื่อคืนแรงจัง”
คีร์ตยิ้ม ลูบสะโพกงอน “ต้องแรงสิ ถึงจะรู้ว่าแกเป็นของพี่”
แต่สายตาคมกริบยังแฝงความหึง “วันนี้แกจะไปหาไอ้ริวอีกมั้ย”
พายส่ายหน้า “ไม่ไปครับ อยู่กับพี่ดีกว่า”
คีร์ตโล่งใจ ดึงเข้ามาจูบลึก มือลูบไล้ร่างเล็กอีกคร
