เช้าวันอังคาร พายตื่นขึ้นในอ้อมกอดของคีร์ตอีกครั้ง
หลังจากคืนดีกันเมื่อวาน ร่างกายเขายังรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่คีร์ตพิสูจน์ให้เห็นซ้ำ ๆ จนดึกดื่น
คีร์ตกอดเขาแน่นจากด้านหลัง มือใหญ่โอบเอวคอด ลมหายใจอุ่นพัดที่ท้ายทอย
พายยิ้มบาง ๆ พลิกตัวหันหน้า จูบแก้มคมเข้มเบา ๆ
“ตื่นแล้วเหรอ ที่รัก” คีร์ตพึมพำเสียงง่วง ก้มลงจูบปากเชียว ๆ
พายยอมให้จูบ มือลูบแผ่นอกแน่น “ตื่นแล้วครับพี่… เมื่อคืนพี่แรงจังเลย”
คีร์ตยิ้มเจ้าเล่ห์ “ต้องแรงสิ ถึงจะรู้ว่าแกเป็นของพี่จริง ๆ”
ทั้งคู่จูบกันยาวนานบนเตียง มือคีร์ตลูบไล้ร่างเล็กอีกครั้ง
แต่โทรศัพท์พายดังขึ้น มีนโทรมา
พายรับสาย “อะไรวะมีน เช้า ๆ”
มีนเสียงตื่นตระหนก “พาย! แกดูกลุ่มไลน์มหา’ ด่วนเลยว่ะ มีวิดีโอแก!”
พายใจหาย “วิดีโออะไร”
“วิดีโอแกนั่งร้องไห้ในคาเฟ่กับพี่แพร แล้วมีแคปชั่นว่า ‘เด็กปีหนึ่งถูกทิ้งเพราะรุ่นพี่กลับไปหาแฟนเก่า’
