วันพุธเช้า พายตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอกอีกครั้ง
แม้คืนที่แล้วเขาจะขึ้นคร่อมคีร์ต ขยับตัวเองจนทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน รสชาติของความสุขยังหลงเหลือ แต่ข่าวลือและวิดีโอที่แพรลงทำให้เขานอนไม่ค่อยหลับ
คีร์ตกอดเขาไว้แน่น มือใหญ่ลูบแผ่นหลังขาวเนียนที่มีรอยจูบแดง ๆ จากเมื่อคืน
“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มแผ่วดังข้างหู
พายพยักหน้า “ตื่นแล้วครับพี่… วันนี้พี่มีซ้อมชมรมใช่มั้ย”
คีร์ตถอนหายใจ “ใช่ ใกล้แข่งระดับชาติแล้ว”
พายชะงัก นึกถึงข้อความที่เติร์กส่งเมื่อวาน “พี่… ชมรมจะเป็นอะไรรึเปล่า เพราะข่าวลือ”
คีร์ตจูบหน้าผาก “ไม่เป็นไร ฉันเป็นประธาน เขาไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก”
แต่ในใจคีร์ตเองก็กังวล เพราะเติร์กส่งข้อความมาอีกเมื่อเช้า
“มึง วันนี้มาซ้อมด่วน พวกในทีมมีเรื่องอยากคุย”
คีร์ตไม่บอกพาย พาพายไปส่งตึกเรียน แล้วขับไปตึกวิศวะ
–––
ที่ห้องปฏิบัติการชมรมหุ่นยนต์ ทีม
