วันศุกร์ พายตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าที่บวมเป่งจากน้ำตาเมื่อคืน
แม้คีร์ตจะกอดเขาแน่นและเข้าข้างในเขาอย่างเร่าร้อนเพื่อยืนยันความรัก แต่ภาพรูปเปลือยของพี่คีร์ตที่ถูกแพรลงยังฝังอยู่ในหัว
ทุกคนในมหาวิทยาลัยรู้แล้ว… และคอมเมนต์ต่างๆ ทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก
คีร์ตนอนกอดเขาจากด้านหลัง มือใหญ่โอบเอวคอด “ตื่นแล้วเหรอ ที่รัก”
พายพยักหน้าเสียงสั่น “ตื่นแล้วครับ… พี่ไปซ้อมชมรมมั้ยวันนี้”
คีร์ตถอนหายใจ “ไม่ไปแล้ว ฉันลาออกไปแล้วไง”
พายน้ำตาคลอ “เพราะผมใช่มั้ย… พี่เสียทุกอย่างจริง ๆ”
คีร์ตพลิกตัวพายหันมา จูบปากเชียว ๆ “หยุดคิดแบบนั้น ฉันเลือกแก ไม่เสียใจ”
แต่พายยังก้มหน้า “ผม… ผมอยากอยู่คนเดียววันนี้ พี่ไปจัดการเรื่องแพรเถอะ”
คีร์ตอยากเถียง แต่เห็นตาแดงของน้อง เลยพยักหน้า “ได้ แต่เย็นนี้ฉันมารับนะ”
เขาจูบหน้าผากก่อนแต่งตัวออกไป
–––
ที่ตึกนิเทศศาสตร์ พายเดินเข้าห้
