Beria'dan
Sabaha doğru uyanmış daha uyuyamamıştım. Metehan benden önce kalkmış yanımdan ayrılmıştı. O gidince sırt üstü dönmüş sadece dinleniyordum. Günlerin yorgunluğu bedenimden akıp giderken ben sadece bu odaya bağlı kalmak istiyordum. Bir süre sessizlik istiyordum. Kimseye bir şey anlatmadan köşem de kalmak istiyordum. Kapımın çalınması ile derin bir nefes alıp oturma pozisyonuna geldim. Kapı tekrar çalındı. Yataktan inerek kapıyı açtım. Karşımda bir hizmetli vardı.
"Günaydın hanımefendi. Gülbahar hatun seni kahvaltıya davet ediyor" Davet ediyor? Benim isteğim onun için önemli mi? Başımı salladım. Kız elinde ki bordo elbiseyi bana uzattı.
"Giyinmenize yardımcı olabilirim"
"Gerek yok teşekkür ederim"
"Sizi bekliyor olacağım hanımım" Bu en doğrusu olurdu. Yolu karıştırabilirdim. Elb
