Metehan'dan
Yanında benim gibi bir adam varken bile korkuyor. Bu beni sinirlendiriyor. Belki bana güvenmeyişi, belki beni tanımayışı buna sebep. Ona karşı benimde güvenim yok. İnsanlara kolay güvenen biri değilim ama o artık benim sorumluluğumda. Bundan sonra ölene kadar beraberiz. Kırılgan hassas bir kız. Sanki hiç güneş yüzü görmemiş gibi. Ben dağların adamı, o kalabalığın ortasında nadide bir çiçek gibi. Gece ve gündüz gibi farklıyız. Aslında bu normal, o küçük bir kız. Yani benim gibi bir adamın yükü ona ağır.
Bakire olması en büyük şansı. Yoksa onu öldürecektim. O bana seneler önce verilmişti, onu kabul etmek benim için kolay olmadı. Benim evlilik bağı gibi bir bağla bir yere bağlanmaya niyetim yoktu. Beni kapılarda bekleyen yada benim savaşa gittiğim zaman aklımda birinin olması be
