/14.Bölüm/
216 Words
"Kafayı yiyeceğim kafayı!"
"Açsın galiba."
Yanıma oturan Ece'ye göz devirdim ve Eser'i izlemeye devam ettim.
"Ne kadar daha platonik takılacaksın salak şey?"
"Git başımdan." Bıkkın çıkan sesimi umursamayıp yüzsüzce ayaklarını bacaklarımın üstüne uzattı ve benimle beraber Eser'i izlemeye başladı.
Ben tam anlamıyla kudururken hâlime gülüp duruyordu. Bir kız gelmiş, Eser'e çok yakın davranıyordu ve ben sadece izlemekle yetinebiliyordum.
Döl israfı Eser!
"Kız kuzeni."
"Ne?"
"Kız diyorum, kuzeni."
Her ne kadar bunu şu an söylemesine sinir olsam da derin bir nefes vermiş ve meyve suyumdan bir yudum almadan önce konuşmuştum.
"Kız tatlıymış ya."
"Kız Eser'den hoşlanıyor."
İçtiğim meyve suyunu püskürtmemle ve Eser'le göz göze gelmemle cidden hayata küsebilirdim. Neden en boktan anlarımda bakıyorsun ahmak?
Ece kıkırdayarak önüme peçete attı.
"Ufak bir şakaydı. Kız Eser'in kardeşi."
Ona olan sinirli bakışlarımı umursamayınca şakasının komik olmadığını anlayıp susmuştu. Kıza bakıp konuştum meraklı bir ses tonuyla.
"Ha benim baldızım yani?"
"Hayır geri zekâlı, eltin."
İkimiz de gözlerimizi kısıp kıza yeniden baktık. Baldızım değil eltim miydi yani? Aman, her ne bokumsa artık. Sonuç olarak Eser'in akrabasıydı. Endişe edebileceğim bir durum yoktu. Bir sorun daha ortadan kalktığına göre internetten gelinlik modellerine bakmaya devam edebilirdim.
****

Esinlerce: Fırtınalarım olsa da bu ara güneşliyim...
567 beğenme
(Bu gönderi yorumlara kapatılmıştır.)

Eserlendiniz: Evet gülebiliyorum
569 beğenme
(Bu gönderi yorumlara kapatılmıştır.)
- Writer
