Burak sevgililer gününde, söylediği gibi 24 saati benimle odamızda geçirmişti...
Her öpüşmemizin sonunda kendini geri çekip "Biraz daha devam edersek, duramıycam..." diyerek kendini sakinleştirmeye çalışıyordu...
Daha yeni düşük tehlikesi geçirdiğim için, bir süre sarılmadan ve öpüşmeden ileri gidemiyeceğimizi çok oda iyi biliyordu..
Fatma abla sağolsun, her öğün yemeğimizi kapıdan vermiş ve ilaçlarımıda tepsiye koymayı unutmamıştı...
14 şubatın akşam üzerine doğru, aşağıdan gelen birşeylerin kırılma sesleri ve bağırmaları duyunca biran önce gidip bakmak istemiştim ama...Malesef Burak beyciğim izin vermemiş, Alinin olağan hallerine bayağı bir küfürü basmıştı...
15 şubat, yani buğüne sevgilimin kollarında uyanmış ve salonda hazırlanmış kahvaltı masasında Burakla karşılıklı oturmuştuk..
