Kan kokusu...
Şu bir yıl içerisinde nede çok duyar olmuştum bu kokuyu...
Hastanenin koridorunda ameliyatta olan anne mi beklerken, tek görebildiğim ellerime bulaşmış kan lekeleriydi...
Hastaneye nasıl geldiğimizi hatırlamıyordum bile...Tek hatırladığım çığlıklarımdı...Ve sonrası karanlık...
Ali yanında iki polis memuruyla bize doğru yaklaşırken, Burak bir an bile bırakmadığı elimi güç vermek için sıkmıştı...
Konuşmaya bile halim yokken, düşüncelerden dolayı delirmek üzereymişim gibi hissediyordum kendimi...
Kim yapabilirdi ki bunu...Annemin canını isteyebilecek kadar kimin gözü dönmüş olabilirdi...
"Güneş hanım...Sizinde ifadenize ihtiyacımız var...Annenize veya ailenize husumeti olan birileri var mıydı..." diye soran memurun yüzüne baktım boş boş...
"Bakın, sizin için zor olduğunu
