O telefon konuşmasının üzerinden tam beş hafta geçmişdi...Beş hafta boyunca Burak bildiğin barut misali dolanıyordu ortalıkta...
Benimse evden çıkmam yasaklanmışdı...Hala babasının ne planladığını çözememişdi...Adam herşeyi bırakıp sırra kalem basmıştı...Annesi bir kaç kez arayıp izmire dönmemiz için ısrar etsede, burak bunun güvenli olmadığını düşünüp işleri burdan idare edeceğini söylemişti....
" Dünyadan Çakıra, sesim geliyör miiiii" dedi Ali düşüncelerimden beni koparıp alırken...
" Ali uğraşma benle"
"Çok abartıyorsun...Adam senin için bu kadar tedirğin oluyor biliyosun" dediğinde dişlerimi sıkarak başımı aliye çevirdim...Ne saçmalıyordu bu manyak...
" Abartıyorum öylemi...Gece eve ne zaman geliyo bilmiyorum bile Ali...Sabahta kahvaltı yapıp çıkıyo...Delirmek üzereyim...Madem ben
