Montepalma Series 1: Taming the Beauty

Chapter 6

Gwynonah

One weeks had been passed, naging maayos rin ang kalagayan ko. Pero sabi parin ni Gwen na bawal pa ako maglakad dahil hindi pa nga raw naghihilom ang tissue whatever na sinasabi niya. Kaya sa isang linggo, nakahiga lang ako buong magdamag.

Sabi ko kay Gwen na gusto ko lumabas para makalanghap ng fresh na hangin sa labas, at first she insisted pero pumayag rin. Basta kapag nakagising na raw ang asawa ko.

Speaking of the devil, my husband is here beside with me. Parehas kami naka-confine sa isang kwarto dahil 'yon ang request ni Damon. Gusto niya raw ako bantayan. Dapat siya ang bantayan dahil malala ang sitwasyon niya!

Everyday, Gwen keep checking on us. Alagang-alaga ako ni Gwen. Kaya naging kaibigan ko na rin siya. Sobrang bait niya kaya mabilis kami naging mag kaibigan.

Last week nung bumisita sina Brenna at Seiko, hinatid muna ni Damien si Brenna sa mansion nila Seiko. Si Seiko paggising niya sa higaan ng hospital ay galit na agad siya. Buti nalang ay nakatali ang kamay niya, he kept shouting na "I'm not crazy why did you tie me?!" Sinampal ko muna siya para makaganti sa pagkasampal niya kay Brenna.

Nung araw na 'yon, puro kami iyakan kaya pati si Gwen ay nahawa saamin at naki-iyak na rin. Tuwing matutulog ako, lagi ako kinakausap ni Damon. Parang nagbago na nga siya dahil naging sweet siya saakin. Kahit nahihirapan siya magsalita, daldal parin siya ng daldal kahit na nasasaktan na siya.

"Honey.." Ibinaba ko ang magazine na binabasa ko napatingin ako sakaniya na nakanguso at malambing na tumingin saakin. Lagi ko siya nakikita na nakanguso at sobrang cute niya tingnan. Cute but in a way manly. "Subuan mo 'ko ng ubas, nagugutom ako." Napairap ako dahil sa sinabi niya.

Ako pa talaga? Eh sa hindi nga ako pwede tumayo para makalapit sakaniya. "Sige na please.. hindi ka ba naawa saakin?"

"Hindi ka rin ba naawa saakin dati?" Tinaasan ko siya ng kilay. Sobrang thankful rin ako kila Gwen at Damien dahil sila ang gumanti para saakin. Tinuring nila ako bilang pamilya. Kahit papaano naging masaya rin ako sakaniya.

"I'm sorry okay? Pinagsisihan ko na 'yon. Pag gumaling lang ako babawi ako. Promise." Wala na ako nagawa kundi sumuko. Kinuha ko yung phone ko sa ibabaw ng drawer at tinext si Gwen.

Mga ilang minuto lumipas, dumating na si Gwen habang may dala na wheelchair, tapos may isang lalaki na nurse siya na kasama. Dahan dahan ako binuhat nung lalaki na nurse at pinaupo sa wheelchair.

"Y-You fucker! Get off your filthy hands on my wife!" Kahit nahihirapan na siya magsalita sumigaw parin kaya natawa nalang ako sa reaksyon niya. Natakot naman sakaniya yung lalaki na nurse kaya umalis itong napapakamot sa ulo. "Honey I'm serious. I might fire that asshole." Tinulak ni Gwen ang wheelchair palapit sa higaan ni Damon na nagagalit. Agad ko naman siya binatukan dahil sa inasta niya, napa aray siya sa sakit dahil sa leeg niya. "Ouch.."

"Malamang nurse siya! Hindi ako kaya ni Gwen." I rolled my eyes at him. Magsasalita sana siya nung nilagay ko ang daliri ko sa bibig niya para manahimik. Gusto ko ng katahimikan please. "Susubuan na kita."

"Nang alin?" Tapos ngumisi siya. Kaya kinurot ko ang tagiliran niga at napahiyaw siya sa sakit. "I-I was joking honey.." Pero binigyan ko lang siya ng masama na tingin.

"Pervert." Bulong ko at mukhang narinig niya naman. Inutusan ko si Gwen na kunin yung ubas sa basket yung bigay saakin ni Brenna. Agad naman niya 'yon inabot saakin. "Thank you Gwen, sorry for disturbing you."

"Don't be, you're my friend remember? I will be here beside you. Just call me if you need anything okay?" Tumango ako. Alam kong busy siya pero she's right here at pinagsisilbihan kaming dalawa.

"I'm her friend too.." Ngumuso nanaman si Damon kaya kinurot ko yung bibig niya. "Quit pinching me honey."

"Sorry can't help it." I giggled. Tapos pumitas ako ng ubas at sinubuan siya ng ubas. Nakita ko ang pagdahan dahan niya na nguya. "Nahihirapan ka pa rin ba ngumuya?" Dahan dahan siya tumango.

Poor Damon.

"Kung wala lang ako ginawang masama sa'yo, baka masaya tayo sa bahay at gumagawa ng bata." Hay nako. Lagi niya 'yan sinasabi dahil sobra siyang nagsisisi. Kasi after ba naman ng kasal tapos bigla kami nasa hospital diba? "I'm really sorry, I really am." Nakita ko naman ang sinseridad sa mata niya kaya tumango nalang ako. "I will try not to hurt you."

"Don't try you must do it." Alam kong may anger issue siya. Hindi niya kaya kontrolin ang sarili niya kapag nagagalit. Totoo nga ang sinabi ni Gwen, kapag nagagalit siya nagiging demonyo siya. Kaya ito ang nangyari saakin, beside mabait naman siya.

"O-Okay, hindi ko ma-p-promise 'yan. Just accept me for who I am and I'll be a great husband to you. Trust me." Naging mabait na rin siya saakin. Nagbago ang tingin ko sakaniya nung bumait siya. Pero dapat ba ako magtiwala sakaniya? Totoo ba ang kabaitan niya saakin? Hindi ko masabi. I have trust issues. "Hindi mo man matanggap ngayon pero maghihintay ako na maniwala ka saakin. I will earn your trust, however long it takes." He lift her hand and caressed my cheeks.  Napapikit ako dahil dinadamdam ko ang haplos niya saakin.

"Okay.." Tapos sinubuan ko ulit siya ng ubas. Ngayon parehas kami nakangiti habang nagsusubuan ng ubas. Sinubuan niya rin ako ng ubas kahit masakit ang braso niya. "Makulit ka ah." Napangisi nalang siya saakin.

"Makulit talaga ako honey.." Nilalambing niya nanaman ako kaya tinampal ko ang noo niya. "Sadista naman ng asawa ko." He pouted.

"Quit pouting!" I hissed.

"Quit pinching also!" Tapos matagal kami nagtitigan at sinubuan ko siya ng limang ubas sa bunganga niya.

"You're adorable." I kissed his cheeks. Kasi nakita ko na naluluha siya sa pag-nguya ng ubas. Kawawa naman. Isang linggo na siyang puro shake at gatas lang ang pagkain. "Mukhang kinawawa ka talaga nung dalawa ano?" Nakita ko na tumango siya ng parang bata.

"W-Water." Inandar ko ang wheels ng wheelchair at nagsalin ako ng tubig sa baso. Tapos bumalik ako ulit sa dati kong pwesto. Tinulungan ko siya sa pagbangon nakikita ko sa mata niya na namamalipit na siya sa sakit. Huminga siya ng malalim nung nakabangon siya saka sumandal sa headboard. Tinulungan ko siya uminom ng tubig. "Thank you honey.."

"Don't mention it."

"Can you get my phone? I need to call someone." I nodded tapos pumunta ako sa kabila para kunin yung phone niya. Buti nalang naka wheel chair ako.

Binuksan ko ang phone niya pero tumingin ako kay Damon na may lumabas na insert password. "What's the password?" I asks. I saw how he grinned at me.

"Your name." Maiksi niyang sagot. Pero kumunot ang noo ko. How come? "It's your name, I swear." I shrugged tapos nag tipa ng phone at nilagay ko ang pangalan ko.

gwynonah

Tapos nagulat ako nang bumukas ang phone niya. Talagang pangalan ko ang password. "Tapos?"

"Go to the contact and call Haiper." Sinunod ko ang inutos niya. Nakita ko nag-ring tapos sinagot na niya.

[Hello boss?] Baritone voice na sumagot.

Nilagay ko sa loud speaker para marinig at makausap niya ng malayuan. "Haiper hey! How is my business doing?" He asks in serious tone.

[Doing good boss, Damien is very good at managing a company.] I saw how he sighed in relief.

"Good, how about the Perez?"

[Boss we already tracked his place, we only need your go signal before we attack.] Nakita ko ang pangisi ni Damon. Nahuli niya ako nakatingin sakaniya kaya kumindat siya saakin.

"What is he doing first? I need to know."

[His business is rising because of the illegal business he has, if we don't stop him right away he might deliver the illegal drugs in China. We better move faster.] Nakita ko na napapikit siya at huminga ng malalim. Alam kong gusto niya sumabak sa gera pero wala injured ang boss mo.

"Damn it!" He hissed. "Okay, doubled our men and prepare. You're gonna attack him without me, you'll be their leader for the meant time. So I trust you Haiper. Don't leave in a battle if that f*****g Perez is still breathing."

[Noted boss, but there is something you need to know boss.]

"What is it?" He asks in curiousity.

[Seiko is one of them boss.] Kaagad naman nanigas si Damon sa pwesto niya. Kahit ako nagulat sa sinabi niya e.

"Are you sure?"

[We are one hundred percent sure, it is based in our source that Perez allies is Seiko Kawasaki Montepalma.] Napailing nalang siya in disspointment. Alam kong hindi niya kaya patayin ang pinsan niya, pero ayaw ko rin muna mamatay si Seiko dahil ako mismo ang gagawa. [What are we going to do boss? Get rid of him as well?]

"No, take him and jailed him in our hide out. Make him suffer in two weeks. I'll be there soon."

[Roger that boss, we better move because we are going to a battle.]

"Okay, please be safe Haiper."

[I will.] Then Haiper hung up.

Binababa ko yung phone niya at lumapit sakaniya. "Seiko still doing some illegal business!" Ramdam ko ang galit sa mga salita niya. "Pinapahiya niya ang pangalan namin! Damn." Naiitindihan ko siya kung bakit ganyan ang reaksyon niya.

"Should I call Gwen about this?" I asks.

"Gwen is out of this bullshit. She is not part of our mafia thingy. She is a CIA." Pero bigla siya napaisip at ngumisi rin. "But she is an assassin." Tapos pumitik pa siya ng kamay niya. "Call Gwen for me please.."

I nodded. Damn. This is the first encountered about mafia thing. Akala ko nag-eexist lang 'to sa mga pocket books mukhang nagkamali ako. Totoo nga talaga.

Kinuha ko ang phone niya at tinawag si Gwen.

"Punta ka rito Gwen may sasabihin sa'yo si Damon." Sabi ko at binaba niya na agad. Maya maya ay dumating na rin siya.

"Gwen can you do me a favor?" Nakataas lang ang kilay niya kay Damon, ibig sabihin ay hinihintay niya ang sasabihin nito. Mukha lang masungit si Gwen pero mabait talaga siya. "I have a mission for you today, you're gonna be an assassin for today, keep an eye to my men. They're going to stop Perez and kill him. I ordered you to shoot Seiko if ever needed."

"What?" Nagtataka niyang saad. "Seiko is with the illegal transaction as well?" Tumango naman si Damon. "Should I kill him?"

"No leave him alive. I don't want him to escape."

"Okay, I need a payment after this." Damon rolls his eyes.

"Whatever, leave." Nakita ko na tumakbo palabas si Gwen. Napatingin naman ako sakaniya at nakita nanaman siya ngumuso sa harapan ko. "I'm stressed honey, can you hug me?"

Wala na ako nagawa kundi yakapin siya. 

Gwen

Tumakbo ako papunta sa office ko at kinuha ko ang susuotin ko. Ang black suit ko. Isang fitted na damit na isang suotan lang. Kinuha ko ang mga weapons na kailangan ko. Kinuha ko ang pistol at tiningnan ang chamber nito kung may bala pa ba. Kinuha ko ang dalawang magazine ng pistol ko at nilagay sa binti ko. I took the rifle with me.

Inangat ko ang carpet sa office ko, this is my secret tunnel kung saan ako lumalabas kapag naka on duty ako with weapons on me. Pumasok ako sa secret tunnel at tumalon pababa.

Naglakad ako ng unti at umakyat para sa labasan. Nakalabas ako sa may parking lot, sumakay ako sa ducati ko. Tiningnan ko ang relo kung saan inactivate ni Damon kung saan lugar ang hide out ni Perez.

Dahil gamit ko ang ducati ko mabilis naman ako nakarating sa pupuntahan ko, pero medyo malayo. Umakyat ako sa mataas na building kung saan ako doon. Umakyat na ako sa abandonadong building, nung nakarating na ako sa rooftop. Inopen ko ang device sa tenga ko.

"This is Haiper, we are in our position. Boss sent me an email that you're going with us." Rinig kong boses ni Haiper.

"I'm in my position, I'll be on your back." Tapos niready ko ang rifles ko at nilagyan ng bala. Dumapa ako at pinuwesto ang rifles sa harap ko. "I'm ready, are you ready?" Sumilip na ako sa 8x scope ko.

"We are ready."

"Now move!" Kinasa ko ang bala ng rifles ko, nakatingin ako sa scope. Kahit malayuan ay nakikita ko sila nakikipag barilan sa bantay sa labas.

Si Haiper ay 'di niya ata napansin na may kalaban sa likod niya at balak siyang saksakin ng dagger, ay agad ako nagpaputok. Bumagsak ang kalaban sa likod ni Haiper.

"Thanks Cypher." I nodded. They called me Cypher when I'm on work. That's my hidden name. Of course I need to hid my real information for my safety.

Pinapanood ko lang sila. Nung mapansin ko na may lumabas na kalaban sa itaas ay hinila ko ang trigger at isa isa sila binaril sa ulo.

"Good." Rinig kong sabi ni Haiper.

Nakita ko na bumukas ang malaking pintuan ng hide out nila at si Perez ay nakikipag palitan ng baril. Napansin ko may tumatakbo sa gilid ng warehouse, tiningnan ko 'yun ng maigi.

That's Seiko!

"Haiper! Seiko is escaping!" Nakita ko na may inutusan si Haiper na ibang tauhan niya na pumunta sa gilid ng warehouse. Binaril ko ang kasama ni Seiko, biglang napatigil si Seiko at luminga sa kanan at kaliwa niya.

Binaril ko siya sa binti para hindi makatakas. Nakita ko na namilipit siya sa sakit at gumapang siya. Nagtago pa siya sa bush. Tsk ano kala niya?

"Where is he Cypher?"

"On the left bush. He's hiding." Nakita ko na pinuntahan ni Haiper ang direction ni Seiko. Nakita ko na binaril ni Seiko si Haiper sa katawan.

He's idiot! Of course they're wearing a body armor. Hinampas ni Haiper ang baril niya sa ulo ni Seiko kaya biglang bumagsak 'to.

"Did you see Perez?" Biglang tanong ni Haiper. Sinilip ko ulit yung dating pwesto, nakikipag palitan parin ng bala si Perez habang unting unti na nauubos ang mga tauhan niya.

"Yes. Should I kill him now?"

"Yes, you have my bless."

I smirks. You will now see hell Perez. Tinarget ko ang ulo niya, then I already pulled the trigger. I saw how his skull explode. His men are furious to kill our men because of what happened to Perez.

"He's dead." I said.

"Okay, ako na bahala kay Seiko."

Pero nakita ko na nagkagulo doon sina Haiper. Narinig ko na paulit-ulit siya nagmura.

"s**t!" He cursed.

"What happened?! Haiper!"

"They planted a bomb underground the warehouse. Seiko said 5 minutes remaining before it explode." Nagmadali sina Haiper habang buhat niya si Seiko. Tumakbo sila papunta sa kotse. Tinawag niya na rin ang mga tauhan ni Damon na bumalik sa kotse at umalis.

"You better leave too!" Kaya tumayo ako at inayos ang rifle ko at nagmadali bumaba. Hingal hingal ako bumaba. Sumakay agad ako sa ducati ko, nakita ko rin ang nga tauhan ni Damon na nasa likod ko.

Napamura ako dahil nahulog ko pa ang susi na kaagad ko naman 'yon inabot. Nilagay ko na agad ang susi sa ignition at pinaandar. Nagulantang ako sa lakad ng pagsabog, bigla ako kinabahan na kasunod ko lang ang pagsabog.

Damn hanggang dito? They planned it well. Nasa kalagitnaan na ako ng bridge ng bigla ito sumabog.

"Gwen!" Narinig kong tawag ni Haiper kaya I have no choice but to jump in a river.

"Adios!" Tapos tumalon ako sa bridge. Nakita ko na nakasunod saakin ang apoy and good thing I'm already in the water. 

Damon

"What?!" I exclaimed. Bakit hindi parin nila mahanap si Gwen? Where the hell she is? Nakita ko ang lungkot sa mukha ni Gwyn. Alam kong malungkot siya dahil isang linggo nang wala si Gwen. Medyo okay na rin ang katawan ko. "Find her in the river! She must be breathing!" I hissed.

[Okay boss, I can feel that she is alive.]

"I know! It's impossible that she'll be vanished like that." Napabuntong hininga ako, kasama ko ngayon si Damien dahil binisita niya kami o asawa ko lang. "No matter what happened find her body, don't lose hope."

[Boss how about Seiko?]

That fuckin' bastard! If I could stand right now I will beat him up until he cannot make it anymore.

"Torture him, let him feel like he is living in hell." Tapos binaba ko na ang tawag. Haist.

Biglang pumasok si Jenna ang kaibigan ni Gwen na may tulak tulak na pasyente na may cap at naka face mask. "What the f**k are you doing here? And who the hell is that?!"

Nakita ko na tinanggal nung pasyente na nakaupo sa wheel chair ang cap pati na rin ang face mask. Nakita ko ang pag-ngisi niya. Kaya nakanganga lang ako parang nakakita ng multo.

"GWEN?!"

"Miss me?!" 

TO BE CONTINUED...