Part 1: Fragments of the Aftermath
Umuulan nang malakas nang makarating sina Aurora at Mara sa gilid ng highway.
Basang-basa ang kanilang mga katawan, nanginginig sa lamig, habang sa di kalayuan ay nilalamon ng apoy ang gusali ng Steele Tower.
Ang apoy ay tila simbolo ng katotohanang hindi na maaaring itago—at ng panibagong digmaang magsisimula.
Tahimik si Aurora, nakatingin lang sa malayo.
Ang liwanag ng apoy ay sumasalamin sa kanyang mga mata, ngunit hindi apoy ng takot—kundi apoy ng poot.
“Ma’am…” mahinang sabi ni Mara. “We need to move. The security teams will start searching any minute.”
Hindi gumalaw si Aurora.
Kahit nanginig sa ulan, nanatili siyang nakatayo roon, hawak ang maliit na memory chip na iniwan ni Clara.
“She’s alive, Mara,” mahina niyang sabi. “My daughter’s ali
