ท่ามกลางโถงทางเดินที่สร้างจากหินแกรนิตสีดำทะมึน แสงสว่างจากคริสตัลมานาสีนวลพาดผ่านร่างของเกรซ แอนเดอร์สัน ที่กำลังก้าวเดินอย่างมั่นคงมุ่งหน้าสู่ห้องโถงกลางที่ราชาจอมมารไคเซอร์มักจะประทับอยู่ ความขยะแขยงจากภาพบ่อสไลม์กรดที่เธอก้าวเท้าเข้าไปเจอเมื่อชั่วโมงก่อนยังคงติดตาและสร้างความรู้สึกสยองขวัญทุกครั้งที่นึกถึง แต่สำหรับสถาปนิกสาวผู้มีจิตวิญญาณแห่งการแก้ปัญหา ความกลัวนั้นได้แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นที่จะปฏิวัติระบบสุขาภิบาลของปราสาทนรกแห่งนี้ให้กลายเป็นวิมานที่สมบูรณ์แบบ
เกรซเดินหยุดยืนอยู่ต่อหน้าบัลลังก์หินทมิฬ ไคเซอร์เงยหน้าขึ้นจากม้วนคัมภีร์หนังมนุษย์โบราณ นัยน์ตาสีแดงฉานคู่นั้นดูสงบนิ่งและเยือกเย็นกว่าเมื่อก่อนมาก ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มในห้องนอนที่เธอรีโนเวทให้
เกรซเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะส่ายหน้าอย่างแรงจนเส้นผมสีน้ำตาลปลิวไสว "นั่นมันบ่อย่อยสลายที่พร้อมจะเปลี่ยนฉันให้กลายเป็นน้ำซุปได้ทุกเมื่อ! ท่านไคเซอร์คะ ในฐานะที่ฉันเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อยส่วนพระองค์ ฉันต้องขอคัดค้านการใช้งานบ่อสไลม์นั่นอย่างรุนแรง และฉันมีข้อเสนอที่ดีกว่านั้นมากมานำเสนอท่านค่ะ"
เธอก้าวเข้าไปใกล้บัลลังก์อีกหนึ่งก้าว ดวงตาสีฟ้าฉายประกายแห่งความเชี่ยวชาญ
"สิ่งที่ฉันกำลังจะทำคือโปรเจกต์วารีบำบัดค่ะ มันไม่ใช่แค่การลงไปแช่ในน้ำเพื่อล้างตัว แต่มันคือศาสตร์แห่งการใช้แรงดันและอุณหภูมิของน้ำในการเยียวยาร่างกายจากภายใน"
ไคเซอร์เลิกคิ้วสูงด้วยความสนใจ
"วารีบำบัดงั้นหรือ? มันจะต่างจากสไลม์กรดที่ช่วยกระตุ้นผิวหนังของข้าอย่างไร?"
"ต่างกันอย่างสิ้นเชิงค่ะ!" เกรซตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"สไลม์กรดมันคือการทำร้ายร่างกายให้ตื่นตัว แต่วารีบำบัดคือการใช้ความร้อนที่สม่ำเสมอซึมซาบเข้าสู่กล้ามเนื้อ ความร้อนจะช่วยขยายหลอดเลือด และเมื่อร่างกายได้รับการปรนนิบัติอย่างถูกวิธี มันจะส่งผลต่อคุณภาพการนอนหลับของท่านเพิ่มขึ้นอีก 200% เลยนะคะ!"
เกรซรู้ดีว่าต้องใช้หลักฐานทางเทคนิคมาข่มขู่... หรือโน้มน้าวจอมมารผู้ทรงพลังผู้นี้ เธอจึงเริ่มอธิบายด้วยท่าทางขึงขังราวกับศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัย
"ท่านจอมมารคะ ท่านเป็นผู้ใช้มานาระดับสูง เส้นชีพจรเวทมนตร์ในร่างกายของท่านไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา และความตึงเครียดจากภาระหน้าที่ทำให้เส้นชีพจรเหล่านั้นแข็งเกร็งไม่ต่างจากเส้นลวดที่ถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ"
เธอวาดมือในอากาศจำลองภาพการไหลเวียนของมานา
"ไอระเหยจากน้ำร้อนที่มีการควบคุมอุณหภูมิอย่างแม่นยำจะช่วยเปิดรูขุมขนและผ่อนคลายเส้นชีพจรเหล่านั้น ระบบใหม่ที่ฉันออกแบบจะมีอ่างน้ำวนที่ใช้กระแสน้ำนวดจุดรวมมานาตามร่างกาย ช่วยขจัดของเสียที่ติดค้างอยู่ในทางเดินเวทมนตร์ของท่าน หากท่านได้แช่น้ำร้อนก่อนเข้านอน ร่างกายของท่านจะก้าวข้ามขีดจำกัดแห่งการพักผ่อน และพลังเวทมหาศาลของท่านจะฟื้นคืนได้รวดเร็วกว่าการแช่สไลม์โง่ ๆ พวกนั้นนับสิบเท่าตัวค่ะ!"
คำอธิบายที่แฝงไปด้วยตรรกะและการพรรณนาถึงผลลัพธ์ทำให้ไคเซอร์เริ่มจินตนาการตาม ความรู้สึกเบาสบายที่เขาได้รับจากห้องนอนใหม่ทำให้เขาเริ่มเชื่อมั่นว่าคำพูดของมนุษย์คนนี้ไม่ใช่เรื่องเพ้อเจ้อ
ไคเซอร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะทุ้มต่ำออกมา
"เจ้าช่างมีวาทศิลป์ที่น่าทึ่งนัก เกรซ... ข้าชอบแผนการที่เจ้าเรียกว่าการเยียวยาเส้นชีพจรนั่น เอาเถอะ ในเมื่อเจ้าบอกว่ามันจะทำให้ข้าพักผ่อนได้ดีขึ้น ข้าก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ"
เขาโบกมือวับหนึ่งเป็นสัญญาณเรียกข้ารับใช้ปีศาจร่างยักษ์ให้เข้ามาในโถง
"ไปที่คลังชั้นใน นำกล่องทุนสำรองเพื่อความรื่นรมย์ออกมาให้นาง"
ไม่กี่อึดใจต่อมา หีบโลหะใบยักษ์สี่ใบก็ถูกลำเลียงมาวางตรงหน้าเกรซ เมื่อฝาหีบถูกเปิดออก แสงสีเหลืองทองระยิบระยับปะทะเข้ากับดวงตาของเธอจนต้องหยีตาลง เหรียญทองโบราณมหาศาลกองพูนจนล้นหีบ ประกายของมันสะท้อนกับคริสตัลมานาในโถงจนเกิดเป็นแสงสีทองอาบไล้ไปทั่วบริเวณ
"นี่คือทองคำบริสุทธิ์จากเหมืองคนแคระที่ข้ายึดมาได้เมื่อหลายปีก่อน" ไคเซอร์เอ่ยอย่างเรียบเฉย
"จงใช้มันตามที่เจ้าต้องการ อย่าให้ข้าผิดหวังกับสปาที่เจ้าคุยนักคุยหนาเล่า"
เกรซมองกองทองคำตรงหน้าด้วยดวงตาที่เป็นประกายยิ่งกว่าเพชร ในชาติก่อนเธอต้องวิ่งวอนขอประมูลงานและถูกตัดงบประมาณจนแทบไม่เหลือค่ากำไร แต่ที่นี่... ต่อหน้าจอมมารสายเปย์ผู้นี้ เธอได้รับงบประมาณที่แทบจะเรียกได้ว่าไม่จำกัดสำหรับโปรเจกต์ห้องน้ำเพียงห้องเดียว!
"ทอง... ทองจริง ๆ ด้วย!" เกรซพึมพำพลางเอื้อมมือไปลูบเหรียญทองเหล่านั้น ความเย็นและความหนักของทองคำทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา
"ท่านจอมมารคะ ด้วยงบประมาณระดับถล่มทลายขนาดนี้ ฉันสัญญาเลยค่ะว่าฉันจะไม่สร้างแค่ห้องน้ำ แต่ฉันจะเนรมิตวิมานวารีบำบัดระดับ 6 ดาวที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในมิตินี้ให้ท่านดู!"
เธอหันไปหาเจ้าเซฟที่สั่นตัวอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างเท้า
"เจ้าเซฟ! เตรียมตัวให้พร้อมนะ เรามีของต้องซื้อและวัสดุที่ต้องสั่งทำพิเศษเพียบเลย!" เจ้าเซฟอ้าปากกว้างเพื่อรับเหรียญทองเหล่านั้นเข้าไปในมิติเก็บของของมันราวกับหลุมดำที่หิวกระหาย
เมื่อได้รับงบประมาณและอำนาจอนุมัติ เกรซไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เธอคว้าไม้บรรทัดเหล็กและพิมพ์เขียวที่เธอรีบสเก็ตช์ขึ้นมาคร่าว ๆ มุ่งหน้ากลับไปยังห้องน้ำปีกตะวันตกทันที
"ทุกคนฟังทางนี้!" เกรซประกาศเสียงดังลั่นเมื่อไปถึงห้องน้ำที่เต็มไปด้วยสไลม์กรด ข้ารับใช้ปีศาจต่างพากันหยุดชะงัก
"นับตั้งแต่ตอนนี้ พื้นที่นี้เป็นเขตควบคุมการก่อสร้าง! ฉันขอสั่งให้พวกคุณช่วยกันย้ายน้องสไลม์พวกนี้ออกไปให้หมดภายใน 10 นาที! ใครช้าฉันจะถือว่าขัดขวางงานของท่านจอมมาร!"
ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที ข้ารับใช้ปีศาจต่างรีบนำโหลแก้วเวทมนตร์และตะข่ายเหล็กมาตักพวกสไลม์กรดที่กำลังว่ายวนอย่างงุนงงออกไปจากบ่อหิน เกรซยืนกอดอกดูการทำงานด้วยสีหน้าที่เคร่งครัด เธอเริ่มใช้แอลกอฮอล์มาร์คเกอร์ที่เธอประดิษฐ์ขึ้นจากมานาขีดเขียนเส้นร่างการรื้อถอนลงบนพื้นหิน
"ตรงนี้ต้องเจาะท่อ... ตรงนั้นต้องวางระบบทำความร้อนจากหินลาวา..." เธอพึมพำพลางก้าวเดินวัดระยะด้วยท่วงท่าของวิศวกรมืออาชีพ
บรรยากาศในห้องน้ำที่เคยอับชื้นและน่าสยดสยอง เริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นไซต์งานก่อสร้างที่คึกคัก เกรซมองดูพื้นที่ที่ว่างเปล่าหลังสไลม์ตัวสุดท้ายถูกกำจัดออกไป แววตาของเธอฉายประกายแห่งความท้าทาย ภารกิจปฏิวัติระบบวารีกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะเป็นผลงานที่เปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์สุขาภิบาลของอาณาจักรจอมมารไปตลอดกาล