หมับ!!!! แขนเรียวขาวยกขึ้นคล้องคอ คนถูกอุ้มมองเขาด้วยดวงตาสีฟ้าหยาดเยิ้มก่อนจะค่อยๆเผยอริมฝีปากขึ้นมาบดจูบเขา จ๊วบๆๆ คนจูบไม่เป็นลูบไล้อกแกร่งจนขนลุกขนชันไปหมด สองขายาวหยุดนั่งลงตรงปลายเตียงเพราะกลัวคนที่เขาอุ้มจะดิ้นตกลงสู่พื้น เขาพยายามดึงมือปลาหมึกของคนถูกวางยาออกจากตัว เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าคนถูกวางยาจนไม่มีสติเรี่ยวแรงนั้นช่างมากมายมหาศาล
“อย่านะเฟบ” หลบหน้าพัลวัน “ไม่งั้นเธอจะเสียใจทีหลังแน่ๆ” มือหนาจับช่วงเอวของคนบนตัก ความเนียนนุ่มฉุดรั้งความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
“ได้โปรด” คนไม่ได้สติเอ่ยปากร้องขอ “ช่วยด้วย” สองขาขาวอ้าคร่อมตักแกร่งพร้อมกับถูไถบั้นท้ายยั่วยวน นรุติหลุบตาลงเพราะไม่กล้ามองสาวลูกครึ่งคนสวยตรงหน้าแต่หน้าอกอวบตึงนั้นกลับตรึงสายตาเขาไว้ มือบางประคองแก้มสากสองข้างดวงตาฉ่ำน้ำเว้าวอน ปากบางแนบลงบนปากหนาอีกครั้งและพูดกระซิบเสียงกระเส่า “ช่วยด้วยนะคะ...นะ” ลูบลำคอขึ้นลงๆ พรม
