Chapter 17
1631 Words
"We're here go inside your room and change. I'll visit you later" he kissed me sa lips bago siya tuluyang umalis. Hinatid niya ako sa may gate ng small cabin ko.
Unlike other students na magkakasama sa isang building we have our own space. Para itong isang compound na may maliliit na cabin and we even have own gates per cabin. Meron ng maaking gates sa compound namin pero merin padin maliit na gares per cabin super small lang naman iyon.
Wala din kahit sino sa labas kaya wala naman siguro nakakita saamin ni Raz.
Ayaw ko pa sana siyang umalis kaso kailangan din naming maligo at magpahinga dahil baka magkasakit kami. Babalik naman daw siya mamaya kaya hinayaan ko nalang din. I can't wait to be with him again.
Our time together specially kanina is very special to me. Sobrang saya ng puso ko to be honest. Things has been clear to me. Hindi palang namin iyon nasasabi sa grupo because we agreed na saamin nalang muna iyon dalawa. Hindi naman namin ito itatago dahil wala din naman rason. Beside kailangan din muna namin ayusin at mas linawin kung ano na ang namamagitan saamin dalawa.
I was about to open the small gate when I heard Luis.
"Saan ka ba nang galing, Zariyah. Nag aalala ako kayo nalang ng pair mo ang hindi pa nakakapunta sa sarili nyong kwarto lahat kami ay nakapasok sa mga kwarto namin on time" bungad saakin ni Luis habang hinahaplos ang aking braso "Ang dami mong kagat ng lamoj sa leeg"
Agad akong namula at hinawakan ang aking leeg. Hindi ito kagat ng lamok kundi kiss mark na galing kay Raz.
Naalala ko padin ang nangyare saamin sa isang maliit na kubo na iyon. Natagalan kami sa pag dating ng dahil sa ginawa namin. Hindi pa din ako makapaniwala na magiging ganoon kami ni Raz sa isa't isa ang buong akala ko ay ako lang ang nagmamahal sakanya pero yun pala ay mahal din niya ako.
"Ah.. wala ito.. wag ka na mag alala, Luis. I'm okay." I assured him. Wala naman talaga dapat siyang ikapag alala and beside masaya ako sa nangyareng delayed namin kanina. Kung hindi iyon nangyare ay baka hanggang ngayon ay hindi ko pa din alam ang nilalaman ng puso ni Raz.
"Kanina pa kita kasi hinahanap nag aalala na ako, hindi ka din kasama ng mga kaibigan mo. Kaibigan mo pa ba sila? bak-" he was about to say more when I cut him off.
"Luis.. I'm really okay, you don't have to worry. Kanina ka pa bang nag hihintay dito?" I asked when I remember yung ginawa ni Raz bago umalis.
"Kakadating ko lang.." mahinahon niyang sagot "May kahirapan din makapasok dito sa compound niyo"
I just nod. Totoo yon mahirap talagang pumasok dahil kami lang naman ang pwede dito. Pag naman kakain or may other activities ay magkakasama kami pero kapag matutulog na ay gusto ng mga parents namin na we have our own space. Para na din safe, para saaming mga taga pag mana nila.
"Teka are you okay? you look so pale" he then asked full of concern.
Nanlaki agad ang mata ko dahil ang dami na niyan napupuna saakin. Baka mamaya ay mahalata na niya na may ginawa kami ni Raz nung maligaw kami.
"Uh wala.. Pasok na ako I need to rest. You should also rest na din" sinamahan ko siya papunta sa small gate ng cabin ko at tinulak ang balikat niya paalis. Umalis naman din siya kaagad kaya nakahinga ako maluwag.
"Wossh.. is it too obvious" Walaa akong pinagsisishan s ginawa namin ni Raz, for me it was all love. Hindi ako nag dalawang isip na ibigay ang sarili ko sakanya dahil mahal ko siya . At naramdaman ko din iyon sakanya iyon lalo na kanina.
I took a quick shower. I was still sore down there. But I managed to walk back here sa cabin. I was about to sleep when I heard someone knocking.
"Who's there?" I asked before opening the door.
As I open the door bumungad agad saakin ang pabango ni Raz na umaalingasaw sa aking ilong. He was wearing his plain white T-shirt and sweat pants. Nakaligo na din ito, sa tindig niyang ito ay masasabi kong ready na siya matulog.
"Oh.. why? Do you need anything?" I asked.
Nakatitig lang siya sa kabuuan ko. I was wearing my pajamas and sando on top. Ng mapansin ko ang titig niya lalo na sa may bandang dibdib ko ay agad ako namula. I didn't wear any bra pag matutulog na ako at alam kong bumabakat na ang kung ano sa dibdib ko.
Agad ko iyon tinakpan at tinalikuran siya. Dinig ko ang pagtawa niya kaya binalingan ko siya ng tingin.
"Why are you laughing huh?"
"Nothing.." habang patuloy pa din sa pagtawa niya "I just find it cute, You are covering your boobs as if I didn't touch then I while ago" agad namula ang aking pisngi sa sinabi niya.
Haharapin ko na sana ulit siya ngunit laking gulat ko na he was already at my back kaya napatama ako sa dibdib niya.
"What? do you want to say something?" he whispered nag init ng aking mg katawn sa paraan ng pag bulong niya saakin.
"Uh.. wala. Hi-hindi ka pa ba matutulog?" dahan dahan siyang lumapit sakin dahilan ng pag atras ko.
"I told you babalik ako dito right?" malambing nasabi nito.
Hindi ako makasagot dahil tumama na ang likudan ko sa cabinet na nasa cabin.
"Uh.. Raz.." Bumaba ang muka niya kaya automatiko akong napapikit to wait for him to kiss me.
He then laugh. Napamulat ako ng madinig iyon. Curious akong nakatitig sakanya. Bakit? anong nakakatawa? akala ko kasi hahalikan niya ako.
"Are you expecting me to kiss you?" pilyong sabi nito.
"Ha? ano? hindi.. jan kana nga" tinulak ko ang kanyang dibdib sa sobrang inis sakanya na agad din naman niyang hinawakan.
"Chill.. I was just kidding" Agad niya akong hinawakan sa aking mga hita at isinampa sa ibabaw ng cabinet.
Dahan dahan niya akong hinalikan saaking mga labi. It was a soft long kiss for us. I was about to hold his thing when he stop me.
"Let's sleep" Baritong sabi nito
"But you're.." sabi ko at sabay tingin ko sa pagkalalaki nito. Bumubukol na kasi ito sa sweat pants na suot niya. Parang kumakawala na.
"f*****g hard?" He said gulat ako ng sinabi niya iyon "I know, matulog na tayo. Maaga pa tayo bukas. Let's sleep before I lose my sanity"
Tinalikurn niya ako at nahiga sa kama ko. bahagya pa akong nakaramdam ng kung ano sa tiyan ko. Maya maya ay nakikita kong inaayos na niya ang higaan at niyapos pa ang mga unang nakalagay dito. Namula agad ang mga pisngi ko ng marealized ko kung ano pinapahiwatig niya. Wait? dito ba siya matutulog?
"Wait.. You're sleeping here?"
"Yes" agad niyang tapik sa kama. "Let's sleep, come here"
Humiga ako sa tabi niya. Ramdam ko pa ang bigat ng hinga naming dalawa. We f**k sa forest then we kissed each other insanely, tapos matutulog kami together. To be honest sobrang nabitin ako sa halikan namin kanina. I want more. Kaso itong si Raz ay nanadya ata.
Sinilip ko siya dahil hindi ako makatulog, he was sleeping already. How can he sleep itinaas ko ang comforter and look at his manhood, it was still hard halata naman nabitin din siya pero mukang wala na siyang balak pansinin pa ako.
I was about to touch it ng bigla niyang pinigilan ang kamay ko. Gising papala siya omg.
"Zari.. sleep"
"Uh.. you sure you don't want to do this?"
"You're still sore down there Zari.."
I just pouted halata naman nagpipigil siya bakit ba ayaw niya gawin. Agresibo ko siyang tinalikuran. Bahala ka na nga nasira na ang mood ko.
I was about to close my eyes when I hear him sighed. Maya maya lang ay nararamdaman ko na ang mga kamay niyang nakapulupot sa aking bewang.
"Come on.. Love don't be mad" My heart instantly shiver when I heard him call me love. Is this our endearment? Love?
"Love?" agad agad ko siyang hinarap at tinitigan sa mata.
"Is it corny ba? sorry I'm not used to it" he smile cutely.
"I like it" I replied and give him a small kiss "Raz.."
"yeah?" maikli nitong sagot.
"What are we? I mean uh.. do we have a thing now or just FUBU?"
"A what?" he asked curiously.
"A-a FUBU, you know a f**k buddy? Kasi we f**k kanina sa forest and we almost f**k kanina lang"
Hinawakan niya ang pisngi ko at tinitigan ako sa mga mata ko.
"I'm sorry.. You get confused. And I'm sorry that it seems to look like we are just FUBU. But Zariyah.. I love you and we are more than just FUBU" Sobrang saya ng puso ko habang pinapakinggan ko ang sinasabi ni Raziel.
"And let me ask you this.. Ayaw ko nang mag paligoy ligoy pa. Will you be my girlfriend Zariyah Emily?" I stared at him for a long time. Hindi ko alam kung ano pang magiging reaction ko. My happiness is overflowing.
"Yes Raziel Alliston. I want to be your girl friend" I answered. Lumitaw sa mga labi niya ang matatamis na ngiti.
"You don't know how happy I am" he said while caressing my hair. "I promise that I will take care of you, I promise that I will protect and love you, Zariyah. Thank you for giving me a chance to be your boyfriend. I love you"
"Are we going to tell them?"
"It's up to you, We can tell them. Even though we didn't, I know that they know."
"huh?"
"I mean it's all up to you, whenever you're ready my love"
- Writer
