Chapter 15
1632 Words
"Let's go!" agad akong kinuha ni Zach from Luis at pinaupo sa couch "Are you okay?"
Hindi pa ako makasagot dahil nanggigilid na ang luha ko. Hindi dahil sa sakit ng sugat ng natamo ko kundi dahil nanaman kay Raz. I was sobbing, siguro nga ay hindi niya talaga ako kayang mahalin at naiinis na siya sa presensya ko. Siguro nga ay hindi na dapat ako mangulitpa sakanya.
"I'll check your wounds.." Agad agad na limapt saakin si Xinee dala ang first aid kit. She always brings that just incase we need it.
"What happened ba?" Chandria asked. "Did you do this to her?" lalapitan na dapat ni Chandira si Luis ng bigla itong magsalita
"Hindi.. nakita ko nalang si Zari na nakaupo at muntik nang makagat ng aso.."
"Wala siyang kasalanan Chandria.. Natapilok lang ako and all of a sudden madami nang dogs sa paligid ko" I explained it to them.
"Wait where's Raz?" Klent asked nakatingin lang saakin ang tatlong babae tumayo ako at sinabing matutulog na hindi ko na din gustong sumama sakanila. Tinulungan ako ni Zach makatayo. Nag offer pa si Luis na siya na ang bubuhat spaakin pataas ng kwarto ko ngunit hindi na pumayag si Zach at siya na ang nagbuhat saakin.
"You sure you're oay here now?" Zach said "Nagpatawag na ako ng nurse para mainject ka ng anti-rabis. Hindi kaman nakagat ng aso mas sure pa din kung matuturukan ka right?" He said
"Thank you.. I just want to sleep for now.. And please maging mabait naman kayo kay Luis"
"We'll try. Sleep na ipahinga mo na muna ang puso mo" I got teary eyed ng madinig iyon sakanya he closed the door at dun na nag umpisa ang pagiyak ko. "This is the last time na iiyak tayo dahil sakanya please Zariyah."
Nakatulugan ko na ang pag iyak. Kaya pag gising ko ay pugtong pugto ang mga mata ko. Nagpataas ako kay Zach ng ice bag at nilagay iyon sa mga mata ko.
"Make sure na ready ka na before 9 am para makaalis na din tayo" I just nodded.
Inayos ko na din ang mga gait ko bago bumaba. I chose a pair of high-waisted black leggings, perfect for the rugged terrain. On top, I wore a sleek sports bralette that offered ample support during our trek. It had a minimalist design, which paired well with my black fitted long-sleeve Nike shirt.
Dire diretso lang akung pumasok sa loob ng sasakyan nandoon na si Raz at tahimik na nakaupo. Sinulyapan niya ako sandali at pumikit. napaayos siya ng pwesto ng makitang umupo ako sa gilid kung saan unang nakaupo si luis nung papunta kami sa Villa pinaggigitnaan namin ngayon si Luis na tahimik lang din. Mabilis naman ang naging byahe namin at nakadating na din kami sa camp. ilang oras lang ang nakalipas ay nandoon na din ang iba pang mga studyante.
Ang iba ay mukang kulang na kulang pa sa tulog samantalang kami naman ay maayos na maayos pa ang muka.
"Good morning everyone!" The MC greeted us "We are here once again for our yearly camp! Excited na ba kayo na makita ang rooms na pag sta-stayan natin and to have fun with our activities?"
"This is so boring kuya!" Chandria said.
"Sshh.." Saway nito kay Chandria
"But before we get into our own designated rooms, we have little warm-up-in activities.." Pagsasabi ng MC "Grinupo nanamin ang bawat isa sainyo" Unang tinawag na pair ay si Chandria at Klent, sumunod naman si Xianee at si Rad while Verena and Zach are also partners. Kami naman ni Raz ang huling tinawag.
Alam ko naman na kami kami lang din ang magiging magkakagrupo ngayon dahil ganon naman taon taon, iba lang ngayon dahil sa grupo dapat ay may dalawang pair na dapat ay palaging magkasama sa mga tasks na gagawin. Dahil last day pa ang group clsh sabi ng MC.
Hindi pa din kami nag usap ni Raz dahil a nangari kagabi. Hindi ko na din nakita ang reaksiyon niya ng sinabing kami ang magkapair nagpatuloy nalang ako sa pakikinig sa announcement ng MC.
"First pair to find the key.. Can sleep early. That's all to get the search started." pumito na ang MC hudyat para simulan ang paghahanap. Madami dami din kaming obstacles na kailangang gawin bago kami makapunta sa gubatan.
Tumakbo na si Chandria at klent ganon din ang ibang studyante with their pair si Verena at Zach ay tila kinakalkula pa ang nangyayari. Xianee and Rad also started to go sa mga obstacles while kami ni Raz ay hindi pa din nagkikibuan.
"Are we going to tayo nalang all day?" I asked, hindi pa kasi siya kumikilos while others were fighting for their lives. May mga obstacles kasi ng kailangan talaga mag tulungan at tingin ko ay hindi ko kakayanin mag isa. Pero itong si Raz ay halatang walang pakealam at humihikab hikab pa.
"Fine kung ayaw mo bahala ka" Nagsimula na akong tumalon talon at gumapang sa mga obstacles nakita ko naman din na nakasunod na si Raz sa ginagawa ko medyo bumilis ang kilos naming dalawa kahit hndi kami nag uusap ay nag tutugma ang gaaw namin sa isa't isa.
"You prick buhatin mo na ako" Rinig kong sabi ni Chandria kay Klent. Naabutan na kasi namin sila dahil hindi makataas si Chandria sa isang podium dahil may kalawang daw ang hahawakan
"You should tighten your grip para hindi ka malaglag"
"How can you say that! ang daming rust.. eww!" pag mamaktol pa ni Chandria
Napapangitin nalamang si Klent habang pinagmamasdan siya na hindi makakapit sa bakal na may kalawang. Binuhat ni Klent si Chandria sa taas para hindi na nito kailangan hawakan ang bakal na may kalawang at dali daling pinunasan ang kamay nito. Gulat ako dahil ang dami niyang dalang hand zanitizers at wipes.
"Akin na ang kamay mo.." he said softly
"So kadiri eww.."
"Kailangan nanatin bilisan para hindi na tayo abutin ng gabi.. baka lamukin kapa dito"
"I don't want to tuloy, I saw the other hurdles na kailangan natin malagpasan and they're all madumi. I hate it!"
"Ako na ang bahala sa mga yon" he said still wiping Chandria's hand
"Ohh.. hindi ka ba makataas? Where's your partner" nakatitig lang ako sakanila ng mapansin ako sa baba ni Klent tiningnan ko ang direction ni Raz na kasalukuyang nakaupo sa damuhan. Halata sa muka nito na wala siyang balak gawin ang mga bagay na ito. Mukang aabutan pa ata kami ng dilim dito.
"He's so lazy lke me" Chandria blurted out.
"Ahh.. Tataas nalang ako. How should I do it?"
"Teka bubuhatin kita. Bababa ako" tumalon si Klent galing sa taas binuhat niya ako gaya ng pagbuhat niya ky Chandria. "Sorry sa gagawin ko. This is also for you" he whispered inside my ear
He pushes me pataas ng makahawak na ako sa bakal at tinulak ako nagulat pa ako dahil he pushes me using his hand and sa butt ko pa yon. napatingin ako sakanya at nakitang tumayo si Raz. Nakataas na ako sa podium katabi si Chandria ng makita na nag uusap si
Raz at Klent. As usual pangisi ngisi lang si Klent habang mukang galit na galit na si Raz.
"Let's go na Klent.." Tumaas naman kaagad si Klent sa podium kung nasaan kaming dalawa.
"Broo.. Why are you so slow? Bahala ka baka mamaya"
"Fck you!" Raz raised his middle finger agad agad naman na tumaas si Raz
Ng makataas siya ay dali sali niyang hinawakan ang kamay ko at saba kaming nag slide pa baba. We both rolled sa mga leaves cinover niya ang ulo ko para hindi tumaba sa mga bato pababa.
We continue to do the other obstacles na kailangan namin malagpasan. Nauna na saamin sila Klent dahil mabilis ang kilo nil. Hindi kona din nakikita ang apat na mukang nakukuha na ang momentum sa bawat hurdles na nalaagpsan.
"Wait.." agad agad tumigil sa paglalakad si Raz ng madinig ako "I'm tired"
Kinuha niya ang tubigan nito at inabot saakin. Hindi ko pa sana iyon tatanggapin pero hinawakan nia ang kamay ko at inilagay iyon sa palad ko
"Take it.. pag hindi mo pa yan ininom ako mag papainom sayo" He said firmly
Dali dali kong binuksan ang water bottle at nilagok ang tubig na nandoon. I just looked at him at inabot ng water bottle niya ng hindi nag tha-thank you. I was searching for the key ng makarating kami sa gubatan others ay wala na doon sa lugar na pinaghahanapan namin. Baka nahanap na nila how lucky they are.
Muli kong nakitang nakaupo i Raz at nakatitig saakin habang naghahanap ako ng susi. Hindi ko nalang siya pinansin dahil naiinis ako sakanya. May nakita akong clue na nakadikit sa sanga ng puno. Maykataas iyon kaya hindi ko agad makuha.
Napabuntong hininga ako dahil alam ko naman na hindi niya iyon kukunin para saakin kaya pinilit ko nalang na abutin mag isa.
"Let me get it" he said.
Tiningnan ko lang siya at hinintay na makuha niya ang clue it could be a map or whatever.
"Here" inabot niya saakin ang papel na nakuha niya kinuha ko iyon at binasa.
"Zari..." he said gently.
"Why?" I snapped, feeling my irritation rise.
"Are you mad?" he asked, his tone cautious.
"Why would I be mad?" I replied, turning to look at him.
"You're mad," he stated, his voice firm but not unkind.
I crossed my arms, feeling a mix of frustration and exasperation. "Maybe I am," I admitted, "What is it to you? huh?" I walked out in front of him. Mabilis akong naglakad papunta sa liblib na lugar na akala ko ay prohibited area of camp.
"Zariyah!" He calls me this time hindi ako lumingon just like what he did to me countless times before.
- Writer
