DE MARIANO: Until we meet again

CHAPTER 17

OFFICIAL

Yumakap si Abby at napansin naman ako agad ni Marcus kaya bahagya niyang tinulak ang babae palayo. Nakita ko naman ang dismayadong mukha ng babae dahil sa ginawa ni Marcus

"I can't see you in manila na, sabi nila hindi ka pa raw bumabalik ulit," nakanguso at maarteng sabi ni Abby

Ang nakataas kong kilay ay mas lalong tumaas dahil sa narinig. Wala daw ibang babae! Kaya pala ang babaeng ito na galing sa Manila ay nagpunta pa dito sa Lalia para lang madama muli ang mga haplos mo!

Alam ko na hindi na maganda ang tabas ng mukha ko ngayon. Sinong matutuwa kapag nakita na ang isang Marcus na nanliligaw sayo ay hinalikan at niyakap ng ibang babae!

I sighed heavily, calming myself. I need to be mature in this kind of situation. Hindi pwede na basta ko na lang susugurin si Abby. Kailangan ko ipakita sa pagitan namin kung sino talaga ang babae ni Marcus

"Marcus I'm hungry," I said it like a refined and elegant woman. Lumapit ako sa pwesto nila para iparating ang presensya ko sa lahat ng nandoon. Yumakap ako kay Marcus at inilagay ang aking kamay sa kaniyang tiyan bago inihilig ako ulo sa dibdib nito

Tinignan ko naman si Abby na nakanganga na ngayon sa nasasaksihan habang ang mga lalaki naman sa mesa nila ay nakangisi na para bang natutuwa sa nakikita

"Ako nga pala si Ophelia Amara Roque. You are?," tanong ko sa kay Abby kahit na alam ko naman na ang pangalan niya

"What do you wanna eat?," Marcus whispered in my ears. Naaamoy ko na ang alak sa hininga niya. Mapupungay na rin ang kaniyang mga mata ngunit hindi pa lasing ang lalaki

"Abby dito ka na maupo," sabi ni Elias sa babae. Parang natauhan naman ang babae at inirapan si Elias

"Later. Doon muna ako sa mga kasama ko" tinignan naman niya ako ulit na para bang nanghahamon ng kung ano. "I'm Abby, former...classmate of Marcus," sinabi niya at inilahad ang kaniyang kamay bago kinindatan si Marcus

"Nothing more, Ophelia." Ngumiti naman ako at tinanggap ang pakikipagkamay niya

"Really Marcus? Hindi ko alam na makakalimutin ka pala." plastik itong tumawa bago tumingin sa ibang mga lalaki na nandoon, "Anyway, excuse me. I'll be back here later" sinabi niya at tinignan akong muli bago ngumiti ng nang-iinsulto

Umalis na ang babae kaya bumitaw na ako kay Marcus. Nahawakan naman nito ang kanang kamay ko at hinila papunta ulit sa inupuan ko kanina

"Don't think anything. Magkaklase lang kami ni Abby. Wala ng iba," defensive na sabi agad ni Marcus ng makaupo kami. Sinamaan ko lang siya ng tingin at hindi nagsalita

Naiinis ako sa nakita ko kanina. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala sa isip ko ang paghaplos at yakap niya kay Marcus. Ang mga ganoong haplos ay may ibig sabihin, hindi lang basta magkaklase

"May nangyari ba sa inyo?," deretsahan kong tanong dahil hindi ako mapapanatag kung hindi ko alam ang totoo. Dapat alam ko kung sino sino ang mga babae niya para na rin handa ako sa mga mangyayari katulad ng ganito

I heard him growled. Mapupungay ang mga mata ngunit makikita ang frustration sa kaniya, "No...," he said in low voice

Malamig ko lang siyang tinignan dahil alam ko na hindi siya nagsasabi ng totoo

He sighed heavily as he puts his hands at the back of my chair and in the other one at the table in front of me, "Okay, we did some nasty things before," his eyes are now uneasy. He looked at our surroundings before he look back at me. "But, that was before. I don't have any communication at her now," he explained

Hindi ko alam kung mapapanatag ba ako sa sinabi niya o mas maiinis ako dahil naiisip ko ang nga maaarinh ginawa nila noon. Gusto kong magalit sa kaniya ngunit wala pa ako sa buhay niya noon

"Believe me please. Wala akong ibang babae kundi ikaw lang," nanlalambing niyang sinabi

"Naniniwala ako sayo pero sa susunod ay huwag kang magpapahalik at yakap sa iba"

"I didn't expect her to be here kaya nabigla ako sa paglapit niya," sinabi niya. Naramdaman ko naman ang kaniyang kanang kamay sa aking tuhod. Nakikiliti ako sa magagaang haplos niya dito

"You said you're hungry, what do you want to eat?" he whispers

Natanaw ko naman ang pwesto nila Abby at ng mga kaibigan niya. Nag-uusap sila ngunit ang tingin ni Abby ay nasa mesa namin

"Gusto ko yung burger na nasa sasakyan mo," pag-iinarte ko sa kaniya

"Hintayin mo ako dito. Kukunin ko lang sa sasakyan," malambing niyang sabi na para bang inaamo pa rin ako dahil sa nangyari kanina

Tumango lang ako kaya tumayo na siya at lumabas. Gutom na ako dahil pasado alas otso na rin. May pagkain naman na inihatid ang mga katulong ni Elias pero gusto ko rin kainin ang binili ni Marcus

Wala pang ilang minuto ay dumating na rin si Marcus bitbit ang meal at burger na binili niya sa fastfood. Naupo ito sa tabi ko bago inayos ang pagkain

Natanaw ko naman na lumapit si Elias sa amin, "Oh, hindi mo gusto ang pagkain Amara?"

"Ayos lang naman ang pagkain, may binili kasi si Marcus kaya kakainin ko na rin para hindi sayang"

Tumango naman ang lalaki bago tinignan si Marcus, "Hinahanap ka doon nila Larry"

Tumingin muna sa akin si Marcus bago kunot noong tinignan ang lalaki, "Gusto mo ba akong bumalik doon?" Simpleng tanong niya habang tinuloy ang pag-aayos ng pagkain na binili

Ako naman ang napalingon sa kaniya, "Go there. Okay lang ako dito. Iintayin kita." May tiwala naman ako sa kaniya kaya ayos lang kung babalik siya doon. Nagsabi naman siya kanina kaya alam ko kung ano ang dapat kong ikabahala

"No. I don't want to give you any reason to think something you shoudn't," pagsasalungat niya sa sinabi ko

"Tinanong mo pa ako ikaw din pala ang magdedesisyon," inirapan ko siya. Tatanong pa hindi rin pala gagawin ang sasabihin ko

"Tara na Marcus. Huwag mo masyadong higpitan si Amara, sa pagyakap pa lang niya sayo kanina alam na ng lahat na sayo lang siya," sinabi ni Elias na natatawa tawa pa. Mas mabuti kung ganon para alam na rin ni Abby na hindi na niya pwedeng dikitan ng ganoon si Marcus

His eyes are asking me if I can allow him to go back there with his batchmates. Tumango lang ako sa kaniya at ngumiti. Huminga naman siya ng malalim bago tumayo at inakay na si Elias pabalik sa mesa nila

Nahagip naman ng mga mata ko ang pagtayo rin ni Abby at paglapit sa mesa nila Elias. Nako subukan lang talaga ni Marcus tumabi kay Abby, makikita niya

Mukha naman narinig niya ang isinisigaw ng isip ko kaya nakipagpalit ito ng upuan sa isa pang kaklase. Nakahinga ako ng maluwag. This is what I love about him he is giving me the assurance. 

Assurance is really important in building relationship. This is where you'll have your trust to your soon-to-be-partner. Without it, you'll always wonder if what he showed are really true because for me without assurance you can't just fully trust them. Hindi basta basta nagbibigay ng tiwala kung siya mismo ay hindi siguro sa ipinapakita niya

Nagsimula na akong kumain. Masarap naman ang pagkain na inihanda ni Elias sayang lang din talaga ang binili ni Marcus kung hindi ko kakainin

I miss eating fastfood. Noong nasa maynila pa ako ay madalas na fastfood ang kinakain ko tuwing uwian dahil wala naman nagluluto sa bahay, madaling araw pa ang uwi ni Mama

Natapos ko naman ang pagkain ko. Sila Marcus naman ay nagkakasiyahan na kasama si Abby ngunit hindi niya pinagtutuunan ng pansin. Napansin ni Abby ang pagtingin ko kaya tinignan niya rin ako

Tinaasan ko lang siya ng kilay bago nagpasya tumayo para kumuha ng tubig sa kusina nila Elias. Nakakahiya naman kung uutos pa ako sa mga katulong para lang sa tubig

Hindi naman mahirap hanapin ang kusina dahil pagpasok galing sa garden ay dederetso bago kakanan. Walang tao sa kusina nila kaya tinignan ko na lang ang ref

"Ang mga bata talaga ngayon mahilig sa mga mas matatanda sa kanila. Akala mo naman seseryosohin sila," narinig kong sabi ni Abby. Nasa mesa siya at may bitbit na baso ng alak. Sinundan pa niya pa talaga ako dito

Ibinaba ko ang iniinom ko at tinignan siya. "Pumunta ka talaga dito para lang sabihin yan?" taas kilay na sinabi ko sa kaniya

Nagkibit balikat lang siya bago ininom ang alak na hawak niya. "Sa tingin mo seseryosohin ka ni Marcus?" may pang-uuyam niya pang tanong. Natawa naman ako sa tanong niya. Bakit niya pinoproblema iyon, hindi naman siya ang nililigawan

"Hindi pa ba halata sa paglayo niya sayo? Balita ko ako pa lang ang unang babae na niligawan niya. Nakarating din ba sayo ang balitang iyon?" pabalik kong tanong sa kaniya

Nainis siya sa sinabi ko. "Nililigawan ka pa lang pala pero kung makayakap at dikit ka kanina para kang linta"

"Coming from you na hindi naman nililigawan kung makahalik at yakap akala mo gusto siya," I sarcaatically said. Hinawakan ko ng mahigpit ang baso para lang makalma ang sarili

"Sa tingin mo ba hanggang halik at yakap lang kaming dalawa sa isa't isa?" sabi niya na para bang may ipinaglalaban. I pressed my lips together to gather my senses and stop myself from slapping her

"Amara right? You still don't have the rights to own Marcus because up until now he is still single," patuya niyang sinabi bago ibinaba ang baso na wala ng laman na alak. "Maybe... he's still want to mingle with me," tumawa siya bago ako tinalikuran

Ang kapal din naman ng pagmumukha ng babaeng iyon! Talagang pinangangalandakan niya na may nangyari sa kanila ni Marcus. Akala niya ata kaya niyang angkinin ang lalaki dahil lang doon!

I sighed heavily. I need to calm myself down before i go back there. Hindi ko alam pero tinamaan ako sa sinabi niya. Totoo naman na wala pa akong karapatan kay Marcus dahil hindi pa kami pero ganoon na rin iyon dahil nililigawan na niya ako diba? Doon na rin naman pupunta iyon

Kinuha ko na lang ulit ang baso at uminom bago hinugasan ito at ibinalik sa lagayan. I heard someone chuckle from behind. Lumingon ako at nakita ang isa sa mga kaklase ni Marcus. Hindi ko siya kilala pero nakikita ko siya sa mesa nila Marcus

"Iniwan mo na sana diyan yung baso. May katulong naman sila Elias," he said smiling. "Ako nga pala si Greg," he held out his hands and I galdly took it

"Amara," simpleng sabi ko

"Anong ginagawa mo rito mag-isa?," tanong niya. Halata ang pamumula ng kaniyang pisnge dahil maputi ang lalaki. May tama na rin siya pero hindi pa lasing

"Uminom lang ako ng tubig. Hinugasan ko na rin nakakahiy—"

"Distance, Greg" Marcus voice thundered. I looked back and saw his stern He walks towards us before he encircle his arms in my waist. Napalayo naman si Greg

"Are you done? Lets go home," he seriously said.  Bumalik na naman sa isip ko ang mga sinabi ni Abby. Do I really have the right?

I smiled a little then nod at him. Hinarap ko naman si Greg para magpaalam na rin, "Nice to meet you, Greg. Alis na kami"

Ngumiti lang sa akin si Greg bago tumingin kay Marcus, "Ingat kayo, Marcus." Tinapik niya ang balikat ni Marcus. Seryoso pa rin na nakatingin si Marcus kay Greg at simpleng tinanguan ito

I bite my lips as we walk to his car. I don't know what to feel right now. A while ago I am confident and so sure about my place in Marcus life. He gave me the assurance I need. I forbid him from seeing other girls. I always got angry whenever I see or just by imagining him with them.

Then it hits me. We still don't have the label and I still don't have the rights to stop him from doing what he wants to do with other girls. My chest are getting heavier just by thinking that

Nasa loob na kami ng sasakyan at pauwi na. Hindi naman ganon kalayo ang bahay nila Elias sa bahay namin. Kanina pa rin kaming tahimik sa isa't isa. Hindi ko alam kung galit ba siya o lasing na

"Marcus are you mad?" I asked him. His stern face are now visible. Umiling lang siya at hindi na nagsalita

"Sinasagot na kita," I said out of the blue. Napahiyaw ako sa biglaang pagpreno niya

"What was that Marcus!?" nanlalaki ang mga mata ko dahil kung hindi ako nakaseatbelt sigurado nakipaghalikan na ako sa windshield niya. Tinignan ko siya at nakitang mas seryoso pa siya ngayon

"What did you say?" tanong niya. Mas humigpit naman ang hawak niya sa manibela kaya alanganin akong sumagot sa kaniya

"S-sinasagot na kita." Nag-iwas ako ng tingin dahil hindi ko kayang salubungin ang mga titig niya. Masyadong malalalim at nakakalunod

"Damn baby, you really know how to taken me aback," bulong niya. Tinignan ko naman siya na nakasandal at nakatingala sa upuan ng sasakyan. Nakapikit habang kinakalma ang sarili

He look back at me again this time his eyes are screaming tenderness while looking at my eyes down to my lips. I consciously bit my lower lip

"f**k, I can't take it baby," he said before he kiss me. I am caught off guard because of his sudden move. He kissed me thoroughly that made me shut my eyes and feel his lips against mine

Ang mga halik niya ay gigil ngunit pinipilit na magdahan dahan. Unti-unti sumabay ako sa galaw ng kaniyang mga labi. His hands are now caressing my knees to my waist. I can now taste the mix of alcohol and mint in him.

Nag-iinit na rin ang aking katawan dahil sa kaniyang halik at mga haplos. Ngayon ko lang naramdaman ang ganito at sa kaniya lang. Hulog na hulog ako ngayon at hindi ko alam kung kakayanin ko ba siyang pakawalan pa

"Hmm..." Hindi ko naman mapigilan ang pag-ungol ng madaplisan ng kaniyang mga daliri ang ibaba ng aking dibdib. Naramdaman ko ang bahagyang paninigas ng mga ito. Damn Marcus, what are you doing on my body.

He nipped my lower lip before he groan. Ang kaliwang kamay niya ay patuloy pa rin sa paghaplos sa ibaba ng aking dibdib habang ang kanang kamay na mahigpit na nakahawak sa aking bewang ay bumaba sa aking mga hita at bahagya itong pinisil.

Ang bawat haplos at halik ni Marcus ay mapang-angkin na wari mo'y kay tagal nagpigil at ngayon lang nakakawala. Napansin ko naman ang kaniyang mga haplos, tanging ang parteng hinawakan lang ni Luis ang kaniyang hinaplos na para bang pinapawi ang lahat ng nangyari

Pinutol niya ang mga halik at habol ang hininga na sinabi sa gilid ng aking tainga, "We're now official, no more boys to entertain. Not Greg or even Elias, baby. I can now shout to the world that you are mine."