Chapter 5
908 Words
So, pinatawag ko si Ethan sa opisina para tanungin siya. “What’s your specialty?” diretso kong tanong sa kanya habang sinisilip ko ang mga dokumento sa mesa.
“Umm… criminal law,” sagot niya, medyo hesitant.
“Criminal law?” Tumingala ako mula sa mga papeles. Bakit ba parang kinakabahan siya ngayon? Hindi naman ako nangangain ng tao, ‘di ba?
Tumayo lang siya doon, mukhang unsure sa sarili, “Oo, pero, uh, ang major ko ay corporate law. Para mabilis ako makakuha ng degree, kumuha ako ng maraming espesyalisadong kurso. Umm… yeah, that’s right.”
Pigil kong sinilip si Ethan mula sa ibabaw ng mga papeles, “How do you like corporate law?”
Naramdaman ko na naman yung awkwardness na parang gustong lumubog sa lupa. Hindi ito interview, buti na lang pinaalala ko sa kanya, “You don’t need to impress me.”
“Ahh,” bulong niya sa sarili, “Natakot ako dun ah…”
Napakunot ang noo ko. “Anong binubulong mo?”
“Wala!” bigla siyang ngumiti. At aba, may dimples pa!
“Tara na.” Tumayo na ako mula sa mesa. “May pupuntahan tayo.”
---
“Archives?” tanong ni Ethan habang binabasa ang label sa pinto.
“Oo.” Binuksan ko ang pinto at pumasok. “Dito mo aayusin ang mga dokumento, impormasyon, at ebidensyang kailangan dalhin sa korte. Ipapakita ko sa’yo kung paano gumagana ang mga bagay-bagay, pero sa ngayon, magsimula tayo sa ilang simpleng paperworks. Kailangan kong mag-file ng kaso, gamitin mo ang mga naunang dokumento bilang reference.”
Inabot ko sa kanya ang isang file.
“Okay, mukhang kaya naman,” sabi niya. “Start na ba ako ngayon?”
“Oo, na-email ko na sa’yo ang materyal. Just send it to me before you leave,” sabi ko, tapos tumango ako at bumalik sa trabaho.
Lumipas ang dalawang oras at ayan, si Ethan, nakatayo na sa pintuan ng opisina ko, kumakatok, at mukhang may nagawa na namang kalokohan.
“Uh, Miss Yssa…” May guilt sa mata niya, at parang ginulo niya ang buhok niya sa sobrang kaba.
Naibaba ko yung bag na hawak ko dahil ready na sana akong umuwi. “Anong nangyari?”
“Uh, meron ka bang listahan ng mga documents na nasa tamang order?”
Napairap ako. “Anong nagawa mo?”
“…uhm…” halos walang lumabas na tunog sa bibig niya.
Nilagpasan ko siya at diretsong pumunta sa archives. Pagdating ko, nakita ko ang kalat ng mga dokumento sa sahig. As in, everywhere!
“Anong ginawa mo?” tanong ko, halatang hindi ako makapaniwala.
“Uhm, sabi mo kasi kung may free time ako, dapat kong linisin ang mga lumang dokumento at ilagay sa bagong filing cabinet. Akala ko madali lang, pero nung ilabas ko na lahat ng papeles, eh… medyo nagulo na sila…”
Nag-facepalm na lang ako. Karamihan sa mga abogado, nakaalis na, pero ako? Mukhang mag-o-overtime pa.
“Okay, gets na. Kukunin ko na yung listahan. Kailangan nating ayusin ‘to agad.”
“Kung may listahan na, kaya ko na—”
“Matatapos mo ba ‘to mag-isa ngayong gabi?” tiningnan ko siya ng masama. “Anong gagawin natin kung may maghanap ng dokumento bukas ng umaga at mali-mali ang pagkakalagay?”
Napausli ang nguso niya. “Sorry…”
“Magmadali na tayo at i-grupo ang mga folders!” inabot ko sa kanya ang listahan, at nagsimula na kaming mag-ayos ng mga dokumento.
Habang nagliligpit, napansin niyang hirap ako dahil naka-skirt ako at mataas ang takong.
“Bakit hindi mo na lang basahin yung mga nasa listahan? Ako na bahala dito,” sabi niya.
“Okay, thanks,” sagot ko, medyo nagpapasalamat na rin.
Nakalampas na kami sa oras ng uwian ng mga empleyado. Madilim na sa labas, at naiilawan na lang kami ng mga ilaw mula sa kalapit na gusali.
Habang nag-overtime kami, kinuha ko ang phone ko para mag-order ng dinner. Pagbukas ko ng screen, may message si Gideon: [Do you have any plans for the evening?]
Nag-reply ako na sinamahan pa ng litrato ng nagkalat na papel sa sahig: [Salamat sa pamangkin mo, mag-o-overtime ako.]
Mabilis siyang sumagot: [Did he cause trouble?]
[Hindi naman. Nagulo lang niya ang mga documento sa archives.] Sinend ko. Pero walang follow-up na sagot mula sa kanya.
Bigla akong tinanong ni Ethan habang nag-aayos ng mga papeles, “Nobyo mo?”
“Ha?” Tumingin ako sa kanya.
“You’ve been staring at your phone,” sabi niya. “Nobyo mo ba?”
“Hindi, kaibigan lang,” sagot ko habang inaayos yung delivery app. “Mag-o-order ako ng pagkain. Anong gusto mo?”
“Delivery? Hmm, kahit ano.”
Nagpatuloy kami sa pagtatrabaho, at halos alas-dies na nang matapos namin lahat.
Wala na ring battery ang phone ko, kaya sinaksak ko na lang ito sa kotse. Pagbukas, nakita ko yung messages ni Ethan at ni Gideon.
Ethan: [Let’s have dinner some other time again!]
Yssa: [Okay. Go home safe.]
Then, lumipat ako sa message ni Gideon: [What were your original plans tonight?]
[Swimming] sagot ko.
Maya-maya, nag-vibrate ulit yung phone ko: [Are you done with the trouble?]
Yssa: [Yup!]
Gideon: [Gusto mo pa bang mag-swimming?]
Late na talaga, at halos magsasara na ang gym. Plus, hindi rin ako marunong mag-swimming. Parang pointless din kung pupunta pa ako.
[Masyado nang late eh]
Then, nag-message ulit si Gideon: [Punta ka sa bahay. Swimming tayo.]
- Writer
