MEMOIRS OF A STUD

BAKASYON

Freshman pa lang ako ng mapukaw ang aking libido. Katatapos ko lang noon ng aking first year high-school at kasalukuyang bakasyon namin. Isinama ako ni Inang sa kanilang probinsya sa Bicol at gusto nyang makita ang aking lolo at lola at madalaw na rin ang kanyang mga kapatid. Nasa kwarenta pa lang ang Inang noong mga panahong iyon. Sa panahong iyon ay nagsisimula pa lang ang tinatawag nilang industrial revolution dito sa Pilipinas. May telebisyon na pero, black and white pa. Pangarap pa lang ang cell phone at mga sci-fi plots pa lang ang internet communications Subalit, nakarating na ang tao sa buwan.

Dahil laking syudad na ako mula ng ako ay isinilang, ang pag-uwi sa probinsya ay nagdulot sa akin ng kakaibang excitement. Ang rustic na kapaligiran at sariwang hangin ay bago sa aking pandama. Lalo ang kulay-luntiang kapaligiran na kabaliktaran ng kinalakhan kong maingay at mausok na buhay-syudad. Naisip kong parang mas masarap tumira sa probinsya kesa sa kinalakhang kong buhay eskinita, tagpi-tagping mga barung-barong sa gilid ng riles ng tren at iba-ibang uri ng taong nagyao’t dito na parang lahat ay nagmamadali at mahalaga ang oras.

Sa probinsya nina Inang ay parang hindi lumalakad ang oras. Parang kay-tagal sumapit ang gabi. At kung gabi naman ay parang kay-tagal kumatok ng umaga.

Ang bahay ng lola ko ay dalawa. Isa sa baryo at isa sa may paanan ng bundok na tanaw ang bulkang Bulusan. Doon kami ni Inang sa baryo tumuloy. Ang bahay ni Lola ay bahay na kumbinasyong kahoy at semento.. Sementado ang ibaba na siyang sala, kumedor, kusina at palikuran. Ang dalawan kwarto ay naka-angat sa sa sala ng mga kalahating metro. Ang bintana ay Capiz na sliding window. Sa tingin ko parang napaka-tyaga ng gumawa ng mga bintanang iyon. Ang Capiz shells ay inipit na kudra-kudradong three inches by three inches sa one inch by one half inch na kinatam na tabla.

Sa syudad ay wala ng ganoong uri ng bintana. Puro jalousie na na kahoy o kaya ay salamin ang mga bintana ng bahay namin. Naisip kong mas magaling ang mga manggagawa noong mga unang panahon kesa sa aming panahon. Sa kanila kasi ay limitado ang mga gamit at mga materyales. Subalit, naka-mamangha na nakagawa sila ng mga bagay na tulad ng bintanang Capiz nina lola.

“Junior, gusto mo bang sumamang maligo sa patulo?” tanong sa akin ni Inang nang nakapahinga na kami.

“Pupunta sina Mayang sa bundok, para sabihin sa lolo mo na narito tayo.”

“Baka hindi sanay maglakad papunta sa bundok is Onyo,” sabi naman ni Mamay Perla kay Inang.

“Naku, sanay po ako sa walkathon,” pagyayabang ko naman.

Nakatingin sa akin si Mayang nang ipakilala ako ni Mamay Perla sa kanyang pamangkin. Magka-sing edad kami ni Mayang. Pangalawa siya sa anim na magkakapatid na anak ni Papay Terno na pangalawang anak ng lola ko. Si Inang ang pang-anim sa siyam na anak ni lola.

Noon ko napansin na magaganda ang lahi ni Inang. Si Mamay Perla, ang bunso nila ay maganda, maputi at may mga matang masarap titigan. Sa siyam na magkakapatid, tatlo lang dito ang lalaki. Si Mamay ay wala pang anak gayung sampung-taon na itong kasal.

“Nag-aaral ka pa Jun?” tanong sa akin ni Mayang habang naglalakad kami papunta sa bahay ng lolo namin sa bundok. Hindi na pinasama ni Mayang ang isa nyang kapatid sa pagpunta namin sa bundok. Baka daw kasi doon na kami patulugin ni lolo. Walang kasama ang mga kapatid nya sa bahay dahil nasa kabilang bayan sina Papay Terno at si Mamay Laling.

May dala-dala siyang itak, basket at isang supot na plastic na lalagyan ng kanyang bihisan. Dala ko naman ang bag ko na naglalaman ng aking bihisan at ang pasalubong ni Inang kay lolo.

“Second year high school na ako sa pasukan,” sabi ko naman.

Tumango-tango siya at umagapay sa akin sa aming paglalakad. Mas mabilis kasi siyang maglakad. Kaya pahinto-hinto siya para hintayin ako.

“Tiyak mag-aaral ka pa hanggang kolehiyo,” sabi nya habang tinataga-taga ang mga damong dinaraanan namin. Patag na patag ang daan na nilalakaran namin. Bagaman at may mga carabao grass nang nakalatag sa daan, ang markadong daanan ng mga tao ay pinong buhangin. At sa mga gilid ay may mga malalaking buhay na bato, at mga batong hindi ko pa nakikita sa tanang buhay ko. Ang lugar kasing ito ay paanan ng bulkan na minsan sa ioob ng maraming taon na nagdaan ay sinasabing nagbuga na rin ng mga nag-aapoy na asupre at mga magma. Ang lupang nilalakaran namin ay bahagi ng lahar na tumabon sa lugar nang huling tumuga ang bulkang Bulusan.

“Ako, sabi ni tatay ay baka hanggang second year high school lang. Mag-aasawa din lang naman daw ako.” Naka-labing sabi sa akin ng magandang pinsan ko.

“Sabihin mo kay Inang na gusto mong mag-aral pa at makatapos ng high school o hanggang college. Kakausapin ni Inang si Papay Terno. Pwede kang doon tumira sa amin,” sabi ko naman.

Napatingin siya sa akin sa sinabi ko.

“Masipag ako, hindi ako magiging pabigat kay Mamay Nene.”

Matapos nyang sabihin ito ay parang naramdaman kong sumigla si Mayang. Parang umaangat ang paa nya sa mabuhanging daan. Palukso-lukso pa siya.

Pinagmamasdan ko yung pinsan ko habang naglalakad kami. Aaminin kong sa edad ko ay nagkakaroon na rin ako ng mga tinatawag na crush. Ang una ko ngang crush ay ang teacher kong si Miss de Leon sa English. Alam kong crush ko si ma’am de Leon kasi di ako makatingin ng tuwid sa kanya kapag natititigan nya ako. At napapa-buntung-hininga ako kapag napagmamasdan ko siya. Gandang-ganda ako sa malalim at nag-iisang dimple ni ma’am de Leon.

Sa pagkukumpara. Ganoon din ang nararamdaman ko sa pinsan kong si Mayang.

Sa edad ko, hindi ako aware na masamang magka-crush sa aking pinsan. Na maling hunanga ako at magandahan sa kanya.

Kalahating oras na kaming naglalakad nang huminto siya.

“Pahinga muna tayo dito sa ilalim ng Pili,” sabi nya.

“Magtilad tayo ng Pili,”

Matayog at malapad ang puno ng Pili. Naka-tingin kami sa itaas nito. Marami kaming natanaw na bunga.

“Hinog na ang iba, pwede nang akyatin,” sabi ni Mayang.

“Marunong kang umakyat sa puno, Jun?”

Napakamot ako sa ulo. Walang puno sa bakuran namin na nasa malapit sa riles ng tren.

“Kaya mo ba ako?”

“Papatong ako sa balikat mo para maabot ko ang sanga na iyon at makapangunyapit paakyat sa puno.”

Maliit lang si Mayang. Sa tingin ko ay mg 4’11” lang siya. Nasa 5’4” na ako, medyo payat pero dangkawan.

Lumagay ako sa malapit sa puno. Mula sa likuran ko ay sumampa si Mayang sa balikat ko. Nang nasa magkabilang balikat ko na ang mga paa nya ay dahan-dahan akong tumayo habang kumakapit siya sa puno ng Pili.

“Abot mo na?”

Sinisikap kong wag tumingin sa nasa balikat ko.

“Oo, iigpaw na ako pataas.”

Nang makahawak siya sa sanga na binabalak nyang pangunyapitan ay dumulas ang paa nya sa malapad na puno at naglambitin siya sa sanga.

“Jun, tulungan mo ako.”

Mabilis kong inabot ang talampakan ni Mayang at itinulak ko siya paitaas. Ginawa nyang tapakan ang magkabilang kamay ko. Pero, kailangan kong tumingin paitaas. Nakapanty lang si Mayang. Manipis yung panty nyang suot. May naaninagan akong matambok sa panty nya. Saglit lang iyon at nakaigpaw na siya sa isang sanga paakyat sa Pili.

“Marami na tayong napitas,” sabi ko. Halos mapuno na ang basket na dala nya.

Nang pababa na siya ay muli akong tumayo sa tabi ng puno. Naglambitin siya para maabot ng paa nya ang balikat ko.

“Humawak ka,” sabi ko habang dahan-dahan akong umupo. Pero, nagmamadali siya. Payakap siyang nagpadusdos sa likuran ko. Sa iglap na iyon ay may nadama akong init sa pagitan ng mga hita ko nang dumausdos ang katawan nya. Unang nadama ng likod ko ang mainit na katambukan nya, pagkatapos ay ang malambot nyang dibdib.

Saglit kaming nagpahinga sa may malapad na bato. Naupo si Mayang na padiwara. Nakalaylay ang panlikurang bahagi ng laylayan ng damit nya habang nakatingkayad siya ng upo paharap sa akin habang tinitilad ang ilang piraso ng Pili.

“O tikman mo ang Pili, ilog yan.”

Ang ibig nyang sabihin ay nagawa nyang tilarin ang Pili na buo ang laman at hindi nahati ng itak. Nakatingin ako sa Pili na tinilad nya. Pero naglagos ang tingin ko doon sa panty nya. May naramdaman akong pamumukol sa loob ng aking shorts.

Nakalahati naming tilarin ang laman na Pili ng basket bago kami nagpatuloy sa aming pakay sa bundok. Habang daan ay kinakain namin ang Pili. Madalas na akong makatikim nito kapag may galing sa probinsya na dumadalaw sa amin. Pamilyar na sa akin yung mani ng Pili.

“Bakit mo pa binabalatan ang Pili,” tanong sa akin ni Mayang nang makita nyang inaalis ko yung kulay brown na balat ng tinilad na Pili.

“Mas masarap pag hubad,” sabi ko.

“Malayo pa ba?” tanong ko kay Mayang matapos kaming maglakad ng halos ay tatlumpong minuto.

“Malapit na yung Patulo. Mula doon ay mga fifteen minutes pang lakad.”

Ang tinatawag nilang Patulo ay isang tahimik na tahimik na lugar kung saan may isang hinating kawayan na tinukufan at sumasalo sa tubig na nasa itaas ng bundok na bato. Malakas ang daloy ng tubig na bumabagsak sa isang iog-ilogan na hang bewang ko lang ang lalim.

“Dito umiigib ang mga naninirahan dito sa bundok. Dito rin sila naliligo at naglalaba.” Paliwanag ni Mayang sa akin.

“Marami bang mga naninirahan dito sa malapit? Parang walang katao-tao.” Puna ko.

“Mga ilang pamilya din, kaya lang kalat-kalat.” Sabi nya.

“Ligo na tayo,” yaya nya.

Ibinaba nya ang dalang basket at itak sa isang tabi at walang sabi-sabing lumusong sa hanggang bewang na tubig ng sapa. Malinaw na malinaw ang tubig. Umaangat ang laylayan ng damit ni Mayang sa tubig. Aninag ko ang nasa pagitan ng hita nya.

Sabik ako sa mga paliguang tulad nito. Swimming pool lang ang napapaliguan ko sa syudad. At batya noong bata pa ako.

Mabilis akong naghubad ng t-shirts at shorts. Napuna kong nakatitig si Mayang sa harap kong nakabukol. Hindi ko hinubad ang brief ko. Hawak ko ang harap ko nang lumusong ako. Nakaupo si Mayang sa mababaw na sapa. Nakalitaw ang leeg nya sa tubig. Ginaya ko siya at umupo rin ako at inilulublob ko na parang itik ang ulo ko sa tubig. Nagsasabon si Mayang. Kinukuskos nya sa ilalim ang kanyang harapan. Kita ko sa malinaw na tubig ang kamay nya na nasa loob ng kanyang panty.

May kung anong kabalbalan ang pumasok sa isip ko. Parang masarap yata kung ako ang magsasabon nung sinasabon nya.

“May sabon ka bang dala?” tanong nya sa akin.

Tumayo ako para kunin ang sabon at shampoo ko sa bag. Basa na ang brief ko. Bakat na ang kargada ko. Nang bumalik ako sa tubig ay nakita kong nakatingin sa harap ko si Mayang.

“Pahingi ng shampoo,” sabi nya.

Nang mga panahong iyon ay bote-botelya pa ang shampoo at hindi pa uso ang sachet.

“Dito ka sa tabi ko, bakit nasa malayo ka?”

Tumayo siya at hinila ako sa tabi nya.

“Tuli ka na ba?” nagulat ako sa tanong ni Mayang. Naka-tingin siya sa akin habang sinasabon ko ang harapan ko sa ilalim ng tubig.

“Ten years old ako nang magkaroon ng libreng tuli sa aming lugar,” sabi klo sa kanya.

“Hindi pa ako nakakakita ng b***t na tuli,” sabi nya.

Yung sinabi nyang b***t, ay parang brutal sa pandinig ko. Yung salitang t**i nga ay hindi namin ginagamit sa bahay. Teacher si Inang at nagtatrabaho sa gobyerno si tatang. Isang taal na Bulakenyo ang aking ama. Pero sa gilid ng riles ng tren kami nakatira sa Malolos kasi malapit ito sa trabaho ni tatang bilang CPA sa Kawanihan ng Rentas Internas o BIR.

“Nakakita ka na ng bu—rat na di tuli?” tanong ko sa kanya.

“Oo, sa mga kalaro ko noong bata pa ako.” Sabi nya.

“Ano bang hitsura nyan?”

Nagulat ako nang aninagin nya sa tubig ang aking ari. Hindi pa nagkasya doon ay hinawakan nya ang garter ng brief ko at inaninag ang kargada ko na para namang nagyabang na lalong nanigas.

“Ang laki at ang gara.”

“Sinisilip mo kanina ang p***y ko,” sabi nya.

“Kailan?” pagmamaang -maangan ko.

“Kanina, nung nagtitilad tayo ng Pili.

“Panty lang ang nasilip ko,” pag-amin ko.

“Gusto mong makita ang akin?”

“Hubarin mo ang brief mo at huhubarin ko ang panty ko,” hamon nya.

“Baka may makakita sa atin.”

Bigla para akong gininaw pero, nag-iinit ang pakiramdam ko. Nangangatog ang boses ko pero naglalagablab ang pakiramdam ko.

“Sabay tayo,” sabi ko kay Mayang.

Nang bumaba ang kamay nya sa ilalim ng tubig ay bumaba rin ang kamay ko. Itinaas nya ang panty nya at inihagis sa kinalalagyan ng kanyang basket. Inihagis ko naman ang brief ko sa tabi ng bag ko.

Dumikit siya sa akin. Nakapako ang tingin nya sa nakatingarong katigasan na nasa pagitan ng mga hita ko. Talo ako. Humaharang ang laylayan ng damit nya.

“Pahawak,” bulong nya at kahit di pa ako tumatango ay dinaklot nya agad ang katigasan ko.

“Pahipo din,” bulong ko sa kanya.

Kinuha nya ang kamay ko at inilagay sa harap nya.

Malamig ang tubig sa sapa. Subalit parang nilalagnat ang hiyas nya. May buhok na ang ari nya. Pero hindi pa ito malago. Lalong nanigas ang ari ko habang sinasalat ko ang matambok nyang harap. May nakakapa akong parang nakaahon na kuntil sa itaas ng biyakk ng kanyang hiyas. Pinipisil nya ang kahabaan ng katigasan ko ay nilalaro ko naman yung hiyas nya. Napapapikit siya kapag nasasagi ng kamay ko yung naninigas na kuntil sa itaas ng biyak nya.

“Tama na magbanlaw na tayo dyan sa Patulo,” sabi nya.

Halos ay kalahating oras din naming nilaro ang ari ng isa’t-isa.

“Sabunin mo ako Jun,” sabi nyang inabot ang sabon sa akin. Sinabon ko ang s**o nyang ga-santol pa lang. Hindi nya hinubad ang damit nya. Ipinailalim ko sa laylayan ng kanyang damit ang kamay ko na may sabon.

“Ang sarappp Jun,” sabi nya.

At lalong napa-ungol siya nang yung ibaba naman nya ang sinabon ko. Naramdaman kong parang napapakiyod siya.

“Ikaw naman ang sasabunin ko,” sabi nya.

Naglalatang sa katigasan ang ari ko habang dalawang kamay nya itong sinasabon. Napapa-iri ako kapag yung ulo ng katigasan ko ang hinahaplos nya ng sabon habang ang isang kamay nya ay ikinakalat ang bula sa bayag ko.

May init na ibinabangon ang haplos nya.

Tumalikod lang sa akin si Mayang nang ganap nyang hubarin ang basang damit nya at magbihis. Nagbibihis din ako habang pinagmamasdan ko ang kurbada ng kanyang katawan mula sa likuran. Hindi naglulubay ang katigasan ng kargada ko habang nagbibihis kami.

“Ang bango mo,” bulong ko kay Mayang nang makabihis na kami. Hindi ako nakatiis at hinalikan ko siya sa leeg. Hinalikan nya ako sa pisngi at naglakad na kami papunta sa bahay ng lolo namin sa bundok.

“Ikaw na ba ang anak ni Nene?” nakatingin si lolo Tagoy sa akin.

“Mabuti at nakapagbakasyon din si mama mo dito sa Irosin.”

Ibinigay ko sa kanya ang pasalubong ni Inang.

“Si mama mo hindi nakakalimutan ang kaisa-isang bisyo ko.” Nakaangiti si lolo Tagoy nang buksan ang isang pakete ng Champion Menthol cigarettes.

“Abay. Blue seal pa yata ito.” sininghot-singhot ni lolo ang isang kaha.

“Naka-tikim din ng blue seal…” sabi nitong kinuha ang isang stick mula sa kaha at inamoy-amoy ang imported na sigarilyo.

“Bukas pa tayo bababa sa baryo,” sabi sa amin ni lolo.

“Mahirap maglakad sa gabi.”

“Saka baka makakita tayo ng Santelmo,” sabi naman ni Mayang.

“Magsaing ka na Amalia at ng maaga tayong makapag-hapunan. Bukas ay magdadala ako ng mga bagong aning mais at may mga bisita pala tayong mga Manilenyo.”

“Tulungan mo ako,” sabi sa akin ni Mayang.

Nakipaghabulan kami sa isang dumalagang manok.

“Paborito ni lolo ang tinola. Pero gusto nyang matikman mo rin ang tapang baboy-ramo.”

“May baboy-ramo dito?” pamangha kong tanong.

“Oo, may mga usa pa nga dito,” sabi nya.

Maaga kaming naghapunan. Masarap talagang kumain sa bundok. Nakadalawang sandok ako ng umuusok na kanin na parang napakabango sa ilong.

“Ani na namin dito sa bundok yan. Upland rice yan,” paliwanag ni lolo.

“Alam kong bihira kang makatikim ng ganyan at saka nitong tapang baboy-ramo.”

Sa sahig kami kumain. Walang lamesa ang bahay ni lolo sa bundok. Pare-pareho kaming nakasalamoak sa sahig. Pero ang plato nya ay mga orihinal na babasaging China at ang kutsara naman at tinidor ay may tatak na US navy.

Matapos ang masarap na hapunan ay nagpakulo si Mayang ng binusang kape na giniling. Kay sarap samyuin ng aroma ng kape habang kumukulo ito.

“Ani na rin dito ang mga kapeng iyan,” may pagmamalaking sabi ni lolo Tagoy.

“Pagbalik nyo sa Menila, ipaghahanda ko kayo para madala nyo.”

Sa probinsya, ang tawag sa hindi tagarito at taga syudad ay taga Menila. Ang syudad ay Manila ang tawag nila kahit pa ang Malolos ay kapitolyo ng Bulacan at hindi sakop ng Maynila. Pero, understood na yun.

Nakita kong buong kasiyahang hinitit-hitit ni lolo ang pasalubong ni tatang na blue seal para sa kanya.

“Matagal-tagal ding hindi ako maninigarilyo ng binilot,” sabi nyang nakatingin sa akin at nakangiti.

“Sinasabi ng lola Ebeng mo na kahawig ko ang apo ko kay Nene, Syanga ba Amalia?” tanong ni lolo kay Mayang.

“Totoo po yun lolo Tagoy,” ayon naman ni Mayang.

“Para kayong pinagbiyak na bunga ni Jun.”

“Saan matutulog si lolo Tagoy?” tanong ko.

“Pag pumupunta kami dito sa bundok ay dito kami sa loob ng bahay at sa kanyang duyan sa may langka at sinigwelas siya natutulog.”

“Di ba malamok dyan sa labas?”

“Walang lamok dito at saka, may pampa-himbing ng tulog si lolo. Hindi mo napansin yung tuba sa ilalim ng duyan nya? Mamaya lang naghihilik na yan.”

“May nakapagitan na unan sa amin ni Mayang matapos ilatag nya ang nakalulong banig na yari sa nilalang dahon ng pandan at kinulayan ng dyubos. Malambot din ang banig na inlatag sa sahig na kawayan. Ang hangin na nagmumula saa silong at sa naka-bukas na bintana ay parang electric fan na rin.

“Sanay ka bang matulog ng walang ilaw?” tanong ni Mayang matapos hipan ang gaserang de-gaas.

“Pwede yatang matulog ako na hindi ipinipikit ang mga mata ko.”

“Yung dilim ng gabi ang magiging talukap ng mga mata ko.”

Subalit, hindi pala kami makakatulog agad.

Naramdaman kong tumanday siya sa akin at hinawi ang unan sa pagitan namin.

“Hindi ako makatulog,” sabi nya.

“Naa-alala ko yung kanina sa Patulo.”

Naramdaman kong nakatagilid siya paharap sa akin. Tumagilid din ako paharap sa kanya. Sinanaay namin ang aming mga mata sa dilim. Nanunuot sa ilong ko ang amoy shampoo nyang buhok. Yumakap si Mayang sa akin. Nagdikit ang aming katawan. Dama ng dibdib ko ang malambot na dibdib nya. Dama ng naninigas na harap ko ang mainit at matambok na harap nya.

“Halikan mo ako,” bulong nya. Kumikiskis ang harap nya sa harap ko. Hindi pa ako nakakaranas humalik sa lips. Sa dilim ay hinagilap ko ang labi nya. Untugan lang muna kami ng labi. Maya-maya ay sinisipsip na nya ang labi ko. Pagkatapos nya ay ako naman ang sumipsip sa labi nya. Masarap pala ang ganoon. Matagal kaming nagsipsipan ng labi. Hinawakan nya ang isang kamay ko at ipinasok sa inangat nyang laylayan ng t-shirt nya.

“Nangangati ang s**o ko,” bulong nya.

“Lamasin mo para mawala ang kati.”

Kay lambot ng s**o nya. At ang u***g nya ay matigas.

“Susuhin mo kaya, lalong nangati,” bulong nya.

Mabilis kong itinaas ang t-shirt nya.

“Maghubad tayo,” bulong nya.

Sabay kaming naghubad ng t-shirt.

“Susuhin mo ako,” muling utos nya sa akin.

Pagigil na hinawakan ko sa dalawang kamay ang isang s**o nya matapos akong bumaba ng higa para magpantay ang bibig ko at s**o nya. Sinuso ko ang u***g nya habang pinipiga-piga ko sa dalawang kamay ang ga-santol pa lang na s**o nya. Ginawa ko itong salitan.

“Ang saraaaappp Jun… sige paaa…”

Ang tuhod ko ay nasa pagitan ng mga hita nya at kinikiskis ko yung katambukan nya.

“Para akong maiihi Jun… Uhhhh…”

Lamas, pisil, supsop ang ginawa ko sa dalawang s**o nya. Inilalaban nya ng kiskisan ang kanyang hiyas.

“Huhubarin ko ang panty ko Jun…”

Hubarin mo rin ang brief mo…”

Tigas na tigas ang kargada ko na nakatutok sa b****a ng hiyas nya. Tutok lang. Kiskis lang sa biyak nya. Kumikiyod-kiyod si Mayang. Kumikiyod kiyod ako habang naghahalikan kami.

Hanggang maramdaman kong may pumuslit sa ari ko na mainit-init na katas. Ipinagdiinan nya ang ari nya sa ari ko. Nasa labas lang ng b****a nya ang ari ko. Humigpit ng mahigpit na mahigpit ang yakap nya habang nanginginig ang katawan nya.

Nakatulog kaming magkayakap. Wala siyang panty at wala din akong brief. Naalimpungatan ako nang magmulat ako ng mata at madilim. Kinapa ko si Mayang.

“Madilim pa. Matigas na ba uli yan?” tanong nya.

“Baka makatulog tayo ng mahimbing magisnan tayo ni lolo na ganito.”

Muli kaming naghalikan. Umibabaw siya sa akin at muling ikiniskis ang ari nya sa ari ko. Ikiniskis nya ang madulas na madulas na hiwa ng kanyang biyak sa kahabaan ng katigasan ko. Urong-sulong siya.

“Lamasin mo ako…”

Halos lapirutin ko ang magkabilang u***g nya. Subalit hindi siya nasasaktan. Nasasarapan pa nga siya.

“Junnnn… uhhhh… Aaahhhh….”

Kasabay ng panginginig ng katawan nya ay tumalsik naman ang katas ko na tumama sa pusod nya.

NAKABALIK na kami sa baryo at ikalawang linggo na namin ni Inang sa probinsya. Wala si Inang at isinama ni lolo at lola sa kabilang baryo. Hindi ako nakasama dahil medyo may lagnat ako. Bago umalis si Inang ay pinainom na nya ako ng Aspirin. Ipinagtimpla naman ako ni Mamay Perla ng mainit na kalamansi Juice. Sa bahay ni lola nakatira sina Mamay Perla. Buwanan kasi ang uwi ng asawa nya na isang byahero. May mga panindang mga damit, alahas at mga iba pang kasangkapan si Papay Boyet at inilalako nya ito sa iba-ibang lugar sa Bisaya.

Ginisawan na ako ng lagnat at pinagpawisan na nang makaramdam ako ng panunubig. Painot-inot akong bumaba mula sa kwarto at tinungo ko ang banyo na nasa labas ng bahay at nakahiwalay sa kabahayan.

Hindi nakasara ang pinto ng banyo kaya itinulak ko ito. Nabigla ako nang mabungaran si Mamy Perla na naka-upo sa toilet-bowl ang shorts at panty nya ay nakasampay sa gilid ng lababo sa loob ng banyo. Hindi nya kaagad natakpan ang hiyas nya. Nagmarka iyon sa aking balintataw. At ang natural na reaksyon ng aking kaangkinan ay rumehistro sa akling shorts.

“Sorry, Mamay,” bulong ko sabay talikod.

“Iihi ka ba o dudumi?” tanong nya.

“Iihi sana,” sabi ko.

“Sige na, umihi ka na. Wag ka ng mahiya. Tuli ka na ba?”

Tumalikod siya para isuot ang panty nya at shorrs. Nagmamadali naman akong inilabas ang ari ko at umihi. Dala marahil ng ininom kong gamot sa lagnat at sa init ng katawan ko ay para akong binabalisawsaw. Ang tagal lumabas ng ihi ko.

“Ang laki pala ng b***t mo,” bulong ni Mamay Perla.

“Kaya pala Timyong kabayo ang bansag kay Manoy Timoy eh pinamanahan ka ng ganyang laki ng pambarurot.”

“Yan ang hinahanap ng mga kaning-lamig na tulad kp.” Sabi pa nya.

Nagkatitigan kami ni Mamay Perla. Marahan nyang kinabig ang pinto ng banyo at ini-lock.

SUBAYBAYAN…

c. 2025 RV DOMINO All Rights Reserved