Hüseyin sevdiği kızı gördü ya ondan daha mesutu bulunmazdı şu diyarda artık. Azıcık kızardı birazcık bozardı, hissettiği heyecanı dalga dalga parmak uçlarına kadar yayıldı.
"Amma zalımın gızı alacağın olsun! İnsan bir döner göz ucuyla da olsa bir süzer evleneceği erkeği " diye sitem etti bakır helkileri elinde, su taşıyan güzele. Öyle ya dönüp göz ucuyla dahi bakmamıştı Emine.
Yapılır mıydı bu Hüseyin'e? Sevda çekmeyen ne bilirdi, çekenin helinden?
Bir anda utandı düşüncelerinden. Daha bir kaç saat evvel ablası ile ne konuşmuştu şimdi dili neler söylüyordu? Karmakarışık bir durumdaydı Hüseyin. Yüreği Emine'ye kavuşmak için can atarken, aklı 'Destur!' diyordu. Bir yanını Halil'in acısı kavuruyordu, bir yanını sevda ateşi ne edecekti bu garip Hüseyin şimdi? Derin buhranlı düşünceler
