25.BÖLÜM
Hastaneden çıkalı bir hafta olmuştu. Ailemi bugün kendi evlerine göndermek için evin önünde toplanmış, valizlerini arabanın bagajına yerleştirmiştik. Hep birlikte onları uğurlayacaktık, bizi birlikte görmelerinde fayda olduğunu düşünüyordum. İçlerinde bulunan endişe kurdu her tekerlek döndüğünde ve benim şehrimden her bir metre uzaklaştıklarında onların içini yiyecekti ancak belki bizi böyle birbirine kenetlenmiş görürlerse endişelerinin biraz olsun dinebileceğini düşünmüştük hepimiz. “Artık gerçekten kendini toparlamalısın anne, bu şekilde daha fazla devam edemezsin bunu biliyorsun değil mi?” “Bana doğru bir karar vereceğin ve kendini asla tehlikeye atmayacağın konusunda söz vermeni istiyorum.” “Bunu zaten bu şekilde yapacağımı biliyorsun anne, lütfen aptalca bir hareket yapacakmışım
- Writer
