"คือ แก้ว คือ"
มือของเธอยังคงเปิดเมนูอาหารดูเป็นรอบที่สิบ ทุกอย่างล้วนน่ากินมีแต่ของดีๆทั้งนั้นแต่ราคาเนี้ยสิไม่น่ากินเอาสะเลยไม่ใช่ราคาหลักร้อยแบบที่เธอพาเขาไปกินมาแต่เป็นหลักพันต่ออาหารแค่นิดเดียวหรือแพงกว่านั้นจนเธอไม่รู้จะกินอะไรที่มันประหยัดเงิน เปิดดูทุกหน้าอ่านทุกเมนูที่มีแต่ภาษาอังกฤษแต่ก็ยังไม่เจอเลย
"เดี๋ยวฉันสั่งของถูกๆให้แล้วกัน"
เขาดึงเมนูอาหารออกมาจากมือของเธอ และหันไปคุยกับพนักงานของร้านเป็นภาษาฝรั่งเศลที่เธอฟังไม่ออกแต่พนักงานฟังออกเพราะนี้เป็นร้านอาหารฝรั่งเศลสุดหรูหราใจกลางห้างดัง เขาไม่อยากให้เธอรู้ว่าของที่กำลังจะมาเสริฟคืออะไรเพราะถ้าเธอรู้วันนี้คงได้กินแค่น้ำเปล่าและกลับบ้านแน่นอน
"น่ากินจัง"
ไม่นานอาหารหลายอย่างที่ซานเดอร์จัดแจงสั่งมาก็ถูกนำมาเสริฟบนโต๊ะอาหารสุดหรูหราที่มีไว้สำหรับแขกระดับวีไอพีอย่างเขากับเธอ หญิงสาวตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นอาหารแต่ละจาน หน้าตาขอ
