İnsan duyduklarıyla beyninden vurulmuşa döner miydi? Ben tam olarak öyleydim. Kalbimin atışları öylesine hızlandı ki nefes alamadığımın farkındaydım.
Ben onun en yakın arkadaşının kızıydım öyle mi?
Bu nasıl olabilirdi?
Nasıl yollarımız denk düşebilirdi? Kaderin oyunu muydu bu?
Krizin tuttuğunda hızla ilaçlarımı alıp kendime gelmeye çalıştım.
Bedenim kendime gelse de aklım ve kalbim bambaşka yerlerdeydi.
“İyi misin?” diye sordu Helin Ateş korku ve endişeyle. Baygın bakan gözlerimi ona çevirdim.
“İyi olmam mümkün mü?”
Özür dilercesine baktı yüzüme ama onu suçlayamıyordum. Kendim kaşınmıştım. Gerçekleri öğrenmek için can atmıştım ama beklediğimden de bambaşkaydı olaylar.
“Bu nasıl olabilir?” diye fısıldadığımda dolu gözlerinden bir yaş daha aktı.
“Neyin neden olduğunu bilmiyorum ama
