แอ๊ด….
“ นี้ห้องของเอ็ง พออยู่ใช่มั้ย “ ป้าแจ๊ว หัวหน้าแม่บ้านพากะทิมาส่งตามเจ้าของไร่สั่ง ป้าแจ๊มที่ได้รับคำสั่งมาอย่างเคร็งครัดว่าให้กะทิมาอยู่ที่กระท่อม บ้านพักของคนเลี้ยงควาย แคทที่ผ่านมาแล้วหลายสนามรบ แม่แต่นอนอยู่ในโครน สิ่งสกปรกปฏิกูลตอนที่ไปรบ การที่เขาให้เธอมานอนที่กระท่อมผุๆพังๆแบบนี้เป็นอะไรที่ไม่มีปัญหาอะไรเลย ที่นี้ดีกว่าที่อยู่เมื่อครั้งที่เธอรบด้วยซ้ำ
“ จ๊ะป้าฉันอยู่ได้จ๊ะ แค่นี้สบายมาก “ กะทิ เธอยิ้มหวานส่งให้กับป้าแม่บ้าน พร้อมกับพูดออกมาเสียงหวานว่าที่นี้เธออยู่ได้ ระหว่างที่กะทิกับป้าแจ๊มคุยกันอยู่นั้น เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งก็พูดสวนขึ้นมาขัดจังหวะของทั้งคู่
“ โอ๊ย…ป้าไม่ต้องห่วงมันหรอก ดีแล้วที่มันมาอยู่ที่นี้ป้าปริกแกเคยเล่าให้ฉันฟังว่าไอ้แห้วลูกผู้ใหญ่หาญ เคยไล่กวาดมันไปตกที่ถนนขาด จนหัวกระแทก ตอนนี้ความจำมันยังไม่ค่อยจะเข้าที่เลย ดีแล้วที่มันมาอยู่นี้จะได้ไม่ต้อ
