“ นี้เธอพูดแบบนั้นทำไม ใครจะแต่งงานกับเธอ จำปาเธอกับฉันเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก เราสองคนไม่ได้รักกัน เรื่องนี้แกรู้ดีแล้วอีกอย่างฉันก็ไม่เคยคิดกับแกเป็นอย่างอื่นเลย ทีหลังเวลาอยู่ต่อหน้ากระทิแกอย่าพูดเรื่องแต่งงานอีกนะ “ เมื่อกระทิเดินออกไปด้วยสีหน้าท่าทางของความเสียใจ หัวใจของไอ้แห้วก็รู้สึกหน่วงขึ้นมาทันที อย่างคนกำลังจะอกหักนั้นเลยทำให้มัีนรู้ว่านี้เป็นอาการของคนที่กำลังจะเสียคนรักไป มันก็เลยรู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก เลยด่าจำปาไปอย่างไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง จำปาเมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็รู้สึกโกรธแล้วก็เสียใจเป็นอย่างมาก เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าเธอจะต้องมาเสียหน้าต่อหน้าของผู้คนทั่วทั้งมหาลัย และที่สำคัญเธอต้องมาเสียหน้าต่อหน้ากระทิซึ่งเป็นคนที่เธอเกลียด
“ ไอ้แห้ว ไม่ว่าแกจะพูดหรือว่ารักอีกระทิมากแค่ไหนแต่สิ่งหนึ่งที่แกต้องรู้และก็หนีไม่ได้เลย นั้นก็คือแกต้องต้องงานกับฉัน แล้วฉันก็ไม่ม
