Günün öğle vakitlerine doğru annemin evine varmıştım. Hava soğuk olmasına rağmen güneş iyice yükselmiş, etrafı aydınlatmıştı. Annemin kapısını çalarken içimde her zamanki gibi bir huzur vardı. Annem beni görünce gözlerinde beliren o tanıdık sıcaklıkla kapıyı açtı.
"Zeynep, hoş geldin kızım," dedi, beni içeri buyur ederken. Sarılıp yanağımdan öptü.
"Hoş buldum anne. Sana uğramak istedim," dedim, çantamı askıya asarken.
"İyi yapmışsın. Geç otur, hemen bir çay koyayım."
"Çayı ben koyarım, sen otur," dedim ama annem elini kaldırıp beni durdurdu.
"Sen misafirsin artık. Bırak da bir annelik yapayım," dedi, göz kırparak.
Mutfağa doğru yönelirken ben de oturma odasına geçtim. Annem kısa süre içinde bir tepsi çayla geri döndü. Küçük bardağı önüme bırakıp yanıma oturdu.
"Hasan nasıl?" diye so
