Yavaşça battaniyeyi üzerimden atıp pencereye doğru ilerledim. Sabah soğuğu camın ardından hissediliyordu, ama içeride huzurlu bir sıcaklık vardı. Mutfağa yöneldiğimde Hasan’ın masanın üzerinde tabakları dikkatlice yerleştirdiğini gördüm. Ocakta bir demlik çayın buğusu yükseliyordu, Hasan ise bir yandan haşladığı yumurtaları soyuyordu.
“Beni mi şımartıyorsun?” dedim gülümseyerek, kapının eşiğine yaslanarak.
Hasan başını çevirip bana baktı, yüzünde sıcak bir gülümsemeyle. “Bugün senin hiçbir şey yapmanı istemiyorum,” dedi. Sesi, sabahın sessizliğini nazikçe böldü. “Dinlenmeni istiyorum.”
“O kadar da yorgun değilim,” dedim, ama içimde onun bu ilgisiyle büyüyen mutluluğu gizleyemedim.
Hasan omuzlarını silkti. “Olsan da olmasan da, bugün ben kahvaltıyı hazırlıyorum.”
Onun bu kararlılığına
