บ่วงรักพยัคฆ์ซ่อนเล็บ

แพรวา เธอสวยเหลือเกิน

เสียงฝนที่เริ่มตกลงมาปรอยๆ ข้างนอกหน้าต่างทำให้บรรยากาศในคฤหาสน์ยิ่งดูเงียบเชียบและหนาวเหน็บกว่าทุกวัน

แพรวาหลังจากกลับมาจากดูหนังกับพี่ขุนเธอก็รีบอาบน้ำชำระร่างกายเพื่อหวังจะดับความร้อนรุ่มที่ยังคงตกค้างอยู่ในหัวใจ หญิงสาวสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่ผ้าบางเบาจนแทบจะแนบไปกับผิวพรรณนวลเนียน เธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายโดยมีกะทิแมวขาวนอนขดตัวอยู่ข้างๆ

แต่หัวใจของเธอกลับไม่ยอมสงบลงเลย ภาพจูบที่ดุดันในโรงหนังและสายตาที่เหมือนจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวของพี่ขุนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว แพรวาพลิกตัวไปมาจนกระทั่งได้ยินเสียงลูกบิดประตูห้องค่อยๆ ขยับเบาๆ หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้นเมื่อเห็นเงาร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาในห้องนอนที่มืดสลัว

"พี่ขุน... พี่ขุนเข้ามาได้ยังไงคะ แพรล็อกประตูแล้วนี่นา"

หญิงสาวละล่ำละลักถามพลางพยายามจะลุกขึ้นนั่งแต่กลับถูกเงาร่างนั้นกดไหล่ให้นอนลงไปตามเดิม

"ในคฤหาสน์นี้ไม่มีห้องไหนที่พี่เข้าไม่ได้หรอกนะแพรวา"

เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าของขุนเขาดังอยู่ใกล้เพียงแค่คืบ กลิ่นเหล้าจางๆ และกลิ่นกายชายที่ร้อนแรงทำให้แพรวารู้สึกเหมือนกำลังจะละลาย

แสงไฟสลัวจากระเบียงส่องให้เห็นว่าขุนเขาสวมเพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกขาวแน่นและมัดกล้ามที่ดูแข็งแกร่งราวกับหินสลัก เขาแทรกตัวเข้าไปภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอช้าๆ จนแพรวาสัมผัสได้ถึงความร้อนจากร่างกายของชายหนุ่มที่แผ่ซ่านเข้ามาหา

"พี่ขุนจะทำอะไรคะ ออกไปเถอะค่ะ ถ้าใครมาเห็นเข้ามันจะไม่ดีนะคะ"

แพรวาประท้วงเสียงสั่นแต่กลับไม่กล้าผลักไสเขาออกไป

"ใครจะมาเห็น ในเมื่อทุกคนในบ้านนี้รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร"

ขุนเขาไม่พูดเปล่าเขาใช้อ้อมแขนแกร่งรวบร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาวเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้หน้าอกอิ่มของเธอไปบดเบียดกับแผงอกแกร่งที่ไร้สิ่งปกปิดของเขา

"ฮื่อ พี่ขุนขา อย่าค่ะ"

แพรวาครางออกมาเบาๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงมือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอภายใต้ชุดนอนสายเดี่ยว สัมผัสที่จาบจ้วงแต่นุ่มนวลทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านจนตัวสั่นไปหมด

"พี่คิดถึงเธอแพรวา หนังที่ดูวันนี้มันยังไม่จบหรอกนะ พี่อยากจะต่อภาคสองกับเธอบนเตียงนี้มากกว่า"

ขุนเขาซุกไซ้ใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวระหง กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวทำให้พยัคฆ์ร้ายแทบจะคลั่ง เขาขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ ก่อนจะลากลิ้นร้อนผ่านลำคอขาวไปยังไหปลาร้าที่สวยงาม

แพรวาได้แต่หลับตาแน่นและกำมือเข้าหากันจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ความรู้สึกที่เหมือนมีไฟมาจี้อยู่ตามผิวหนังทำให้เธอแทบจะเสียสติ เธอไม่เคยถูกใครสัมผัสถึงรังนอนแบบนี้มาก่อน ขุนเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นเขายกตัวขึ้นมาคร่อมร่างของเธอไว้ สายตาคมกริบในความมืดดูมืดมิดและเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด

"พี่ขุน... แพรกลัวค่ะ" หญิงสาวบอกออกไปตามความจริง

"ไม่ต้องกลัวแพรวา พี่จะทำให้เธอรู้ว่าความสุขที่แท้จริงมันเป็นยังไง"

ขุนเขาพูดจบก็กดริมฝีปากลงไปปิดปากอิ่มของเธอทันที

จูบในครั้งนี้ดุดันและเอาแต่ใจยิ่งกว่าในโรงหนังหลายเท่าตัวนัก ลิ้นร้อนของเขารุกรานเข้าไปสำรวจความหวานในโพรงปากของเธออย่างหิวกระหาย

แพรวาพยายามจะส่งเสียงประท้วงแต่ก็ทำได้เพียงเสียงอืออาในลำคอ มือหนาของเขาเริ่มทำหน้าที่ของมันด้วยการเลื่อนต่ำลงไปรั้งสายชุดนอนสายเดี่ยวให้หลุดออกจากไหล่มน เผยให้เห็นความงดงามของทรวงอกสาวที่ชูชันท้าทายสายตาของเขา

ขุนเขาผละริมฝีปากออกมามองภาพตรงหน้าด้วยลมหายใจที่หอบกระชั้น เขาไม่รอช้าที่จะโน้มใบหน้าลงไปครอบครองยอดอกสีหวานของเธอทันที สัมผัสที่รุนแรงและเร่าร้อนทำให้แพรวาต้องแอ่นอกขึ้นรับด้วยความซ่านสยิว มือเล็กๆ ของเธอขยำเส้นผมดกดำของเขาไว้แน่นเพื่อระบายความรุ่มร้อนที่กำลังแผ่ซ่านไปทั่วท้องน้อย

"อืม แพรวา เธอสวยเหลือเกิน" เขาพึมพำชิดยอดอกของเธอ

ท่ามกลางเสียงฝนที่ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ภายในห้องนอนนี้กลับร้อนระอุไปด้วยไฟรักที่กำลังโหมกระหน่ำ ขุนเขาเริ่มใช้มือหนาลูบไล้ไปตามเรียวขาขาวและแทรกปลายนิ้วเข้าไปสำรวจความลับที่แสนหวานของหญิงสาวอย่างใจเย็น สัมผัสที่ถึงใจทำให้แพรวาต้องหลุดเสียงครางชื่อของเขาออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

"พี่ขุน... พี่ขุนขา... อ๊ะ"

พยัคฆ์ร้ายไม่ปล่อยให้เหยื่อตัวน้อยได้พักหายใจ เขาเร่งเร้าอารมณ์ของเธอให้สูงขึ้นไปอีกจนแพรวาแทบจะขาดใจ ความสุขสมที่เธอไม่เคยรู้จักกำลังจะพาเธอไปสู่อีกโลกหนึ่งที่เต็มไปด้วยความซ่านสยิว

ขุนเขาขยับร่างกายของเขาให้แนบชิดกับเธอมากขึ้นจนไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน ทุกส่วนในร่างกายของทั้งคู่บดเบียดเข้าหากันอย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณที่โหยหากันมานาน

ในที่สุดพยัคฆ์ร้ายก็ตะปบเหยื่อตัวน้อยจนอยู่หมัด แพรวาไม่เหลือเรี่ยวแรงจะต่อต้านอีกต่อไปเธอได้แต่ยอมรับสัมผัสที่ดิบเถื่อนและเร่าร้อนจากชายที่ชื่อขุนเขาแต่เพียงผู้เดียว คืนนี้จะเป็นคืนที่เธอจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต และร่องรอยที่เขาฝากไว้บนร่างกายของเธอจะเป็นหลักฐานว่าเธอคือผู้หญิงของพยัคฆ์ร้ายแห่งขุนเขาคนนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อพายุอารมณ์ค่อยๆ สงบลง ขุนเขาดึงร่างที่อ่อนปรกเปียกของแพรวาเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกแกร่ง เขาจูบที่หน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนผิดกับคนดุดันเมื่อครู่ แพรวาซุกหน้าลงกับแผงอกของเขาด้วยความขัดเขินแต่ลึกๆ ในใจเธอกลับรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาดในอ้อมแขนนี้

"นอนเถอะแพรวา คืนนี้พี่จะอยู่ตรงนี้กับเธอเอง"

ขุนเขากระซิบเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงพร้อมกับเหยื่อตัวน้อยที่เขาเฝ้าถนอมมาตลอดคืน