เสียงคลื่นที่ซัดสาดกระทบฝั่งดังแว่วเข้ามาภายในวิลล่าหรูริมชายหาดที่เงียบสงัด แสงจันทร์นวลตาที่สาดส่องลงมาบนผิวน้ำทำให้บรรยากาศยามค่ำคืนนี้ดูโรแมนติกและเงียบสงบจนน่าเหลือเชื่อ แพรวายืนอยู่ที่ระเบียงกว้างพลางมองออกไปที่ขอบฟ้าไกลๆ ความรู้สึกอิ่มเอมใจยังคงอบอวลอยู่ในอกไม่หาย ชีวิตหลังแต่งงานของเธอมันช่างเหมือนฝันที่สวยงามที่สุด และที่สำคัญคือเธอมีพี่ขุนและน้องกะทิอยู่ข้างกายเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
ลมทะเลพัดพากลิ่นไอเค็มจางๆ มาปะทะใบหน้าสวยของหญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนผ้าซาตินสีขาวบางเบา เส้นผมยาวสลวยปลิวไสวไปตามแรงลม แพรวาหลับตาลงซึมซับความสุขนี้ไว้จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่เริ่มโอบล้อมร่างกายของเธอจากด้านหลัง อ้อมกอดที่คุ้นเคยที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแกร่งทำให้เธอไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร
"มายืนตากลมทำไมตรงนี้คะแพร เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก พี่เป็นห่วงนะรู้ไหม"
เสียงทุ้มต่ำของขุนเขาดังขึ้น
