บ่วงรักพยัคฆ์ซ่อนเล็บ

คนอวดดี

ความเงียบสงัดภายในคฤหาสน์หรูช่วงกลางดึกช่างดูน่าขนลุก แพรวานอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงกว้างในห้องพักรับรองที่หรูหราเกินกว่าที่เธอเคยฝันถึง แต่ความนุ่มของที่นอนและกลิ่นหอมของผ้าห่มกลับไม่ได้ช่วยให้เธอข่มตาหลับได้เลย

ในหัวของเธอยังคงมีแต่ภาพใบหน้าคมคายและสายตาดุๆ ของพี่ขุนวนเวียนอยู่ไม่ห่าง แพรเหลือบมองนาฬิกาที่ฝาผนังซึ่งบอกเวลาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางมองไปที่น้องกะทิ แมวขาวจอมหยิ่งที่ตอนนี้นอนหลับปุ๋ยอยู่ปลายเตียงของเธออย่างสบายใจ

"หลับสบายจังเลยนะกะทิ ทิ้งให้พี่แพรว้าวุ่นอยู่คนเดียว" แพรพึมพำกับแมว

ทันใดนั้นเอง เธอรู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แพรลังเลอยู่ชั่วครู่เพราะนึกถึงคำเตือนของพี่ขุนที่บอกว่าห้ามเดินเพ่นพ่านตอนกลางคืน แต่ความหิวน้ำที่รบกวนจนลำคอแห้งผากทำให้เธอตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง หญิงสาวสวมเสื้อคลุมผ้าแพรสีชมพูอ่อนทับชุดนอนสายเดี่ยวตัวสั้นก่อนจะค่อยๆ แง้มประตูห้องออกมา

ทางเดินในคฤหาสน์มืดสนิทมีเพียงแสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟติดผนัง แพรเดินย่องไปตามทางเดินหินอ่อนอย่างเงียบเชียบเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องครัวที่อยู่ชั้นล่าง เสียงหัวใจของเธอกระหน่ำรัวทุกครั้งที่ได้ยินเสียงไม้ลั่นหรือเสียงลมพัดจากข้างนอก เธอรีบเดินลงบันไดและตรงเข้าสู่ห้องครัวเพื่อรินน้ำเย็นๆ ดื่มให้ชื่นใจ

"อ่า... ชื่นใจจัง"

แพรพึมพำหลังจากดื่มน้ำจนหมดแก้ว

แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะหันหลังกลับเพื่อเดินขึ้นห้อง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นแสงไฟลอดออกมาจากห้องทำงานที่เธอเข้าไปเมื่อตอนเย็น

ความสงสัยทำให้เท้าเล็กๆ เดินตรงไปที่นั่นอย่างลืมตัว เธอค่อยๆ ชะโงกหน้าผ่านบานประตูที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อย และภาพที่เห็นก็ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

พี่ขุนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาไม่ได้สวมสูทเหมือนเมื่อตอนเย็น แต่สวมเพียงกางเกงสแล็กสีดำตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกขาวแน่นและมัดกล้ามท้องที่เรียงตัวกันเป็นลอนสวย

แสงจากโคมไฟบนโต๊ะตกกระทบลงบนผิวพรรณของเขาจนดูเหมือนรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ที่ทรงพลัง พี่ขุนกำลังนั่งพิงเก้าอี้พลางหลับตาพริ้ม ในมือถือแก้วบรั่นดีที่มีน้ำสีเข้มอยู่ก้นแก้ว

แพรยืนนิ่งราวกับถูกมนต์สะกด เธอเผลอจ้องมองแผงอกกว้างและหยดเหงื่อจางๆ ที่เกาะตามไรหนวดของเขาอย่างลืมตัว

ความดิบเถื่อนที่ผสมกับความเซ็กซี่ของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้แพรรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"มองพอหรือยัง?" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นทำเอาแพรสะดุ้งสุดตัว

พี่ขุนลืมตาขึ้นมาแล้ว ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นจ้องเขม็งมาที่เธอราวกับรู้ล่วงหน้าว่าเธอแอบมองอยู่ แพรพยายามจะวิ่งหนีแต่ขาของเธอกลับแข็งทื่อราวกับถูกตรึงไว้กับพื้น

"ดิฉัน... แพรแค่ลงมาหิวน้ำค่ะพี่ขุน" เธอละล่ำละลักตอบ

"พี่บอกเธอว่ายังไงแพรวา? พี่บอกว่าห้ามลงมาเพ่นพ่านไม่ใช่เหรอ"

ขุนเขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินย่างสามขุมเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขามันดูคุกคามจนแพรต้องถอยหลังไปจนหลังชนกับขอบประตู

ขุนเขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ความสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงไฟจนแพรตกอยู่ในเงาของเขา กลิ่นเหล้าจางๆ ผสมกับกลิ่นอายชายฉกรรจ์ที่ร้อนแรงทำเอาเธอเริ่มใจสั่นจนควบคุมไม่ได้

เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาของเขาไม่ได้จ้องที่ตาของเธอ แต่กลับเลื่อนลงมามองที่หน้าอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวแรงๆ ภายใต้เสื้อคลุมที่หลุดลุ่ย

"ใส่ชุดแบบนี้เดินไปมาในบ้านผู้ชาย... เธอจงใจจะยั่วพี่ใช่ไหม?"

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความต้องการ

"เปล่านะคะ! แพรไม่ได้ตั้งใจ..."

"จุ๊ๆ เด็กดื้อต้องถูกลงโทษ"

ขุนเขาใช้นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ ก่อนจะรวบเอวบางของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้ร่างนุ่มนิ่มของแพรไปชิดกับแผงอกแกร่งที่ร้อนระอุของเขา แพรสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามที่แข็งแรงและหัวใจของเขาที่เต้นรัวไม่แพ้กัน

"พี่ขุน... ปล่อยแพรเถอะค่ะ"

แพรประท้วงเสียงแผ่ว แต่สองมือกลับเผลอไปยันแผงอกของเขาไว้ สัมผัสที่นุ่มนวลจากผิวพรรณของชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกเหมือนกระแสไฟวิ่งผ่านเข้าร่าง

"ปล่อยเหรอ? พี่เพิ่งจะเริ่มเองนะ"

ขุนเขาเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาซุกไซ้ใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวระหงของหญิงสาว กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวทำเอาชายหนุ่มแทบคลั่ง เขาขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ จนแพรต้องครางออกมาในลำคอด้วยความเสียวซ่าน

"ฮื่อ... พี่ขุน อย่าค่ะ"

แพรพยายามจะดิ้นรนแต่ดูเหมือนแรงของเธอจะสู้แรงมหาศาลจากอ้อมแขนแกร่งไม่ได้เลย

ขุนเขาอุ้มร่างบางของเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวก่อนจะพาเดินตรงไปที่โซฟาหนังตัวใหญ่ในห้องทำงาน เขาค่อยๆ วางเธอลงบนโซฟาอย่างเบามือแต่แฝงไปด้วยความเผด็จการ เขาตามขึ้นมาคร่อมร่างของเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน สายตาของพยัคฆ์ร้ายในตอนนี้มันเต็มไปด้วยความกระหายเหยื่ออย่างปิดไม่มิด

"พี่ขุน... แพรมาทำงานดูแลแมวนะคะ" เธอพยายามอ้างเหตุผลสุดท้าย

"ดูแลแมวก็ส่วนดูแลแมว... แต่ตอนนี้ พี่อยากให้เธอมาดูแลพี่บ้าง"

เขาพูดพร้อมกับใช้มือหนาค่อยๆ ปลดสายเสื้อคลุมของเธอออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นชุดนอนสายเดี่ยวสีขาวบางเบาที่แทบจะปิดบังความงดงามของทรวงอกสาวไว้ไม่ได้เลย

"พี่จะสอนให้เธอรู้ว่า การขัดคำสั่งพี่... ผลที่ตามมามันจะเร่าร้อนขนาดไหน"

ขุนเขาโน้มลงไปประทับจมูกที่ยอดอกของเธอผ่านเนื้อผ้าบางเบา สัมผัสที่รุนแรงและเอาแต่ใจทำเอาแพรต้องแอ่นอกขึ้นรับด้วยความ

ลืมตัว มือเล็กๆ ของเธอขยำเส้นผมดกดำของเขาไว้แน่นเพื่อระบายความรุ่มร้อนที่กำลังแผ่ซ่านไปทั่วท้องน้อย ความรู้สึกที่เหมือนมีพายุหมุนอยู่ในตัวทำให้เธอไม่เหลือเรี่ยวแรงจะต่อต้านอีกต่อไป

ชายหนุ่มเริ่มซุกไซ้ไปตามนวลปรางและริมฝีปากของเธออย่างหิวกระหาย จูบที่ดุดันและร้อนแรงทำให้แพรแทบจะขาดใจ

เขาไม่ได้อ่อนโยนแต่กลับดิบเถื่อนและเอาแต่ใจตามนิสัยของพยัคฆ์ร้าย แต่แปลกที่ความดิบเถื่อนนั้นกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวและต้องการสัมผัสจากเขามากขึ้นไปอีก

"อืม... แพร หวานเหลือเกิน" เขาพึมพำชิดริมฝีปาก

ท่ามกลางเสียงสายฝนที่ยังคงตกหนักอยู่ข้างนอก ภายในห้องทำงานแห่งนี้กลับร้อนระอุไปด้วยไฟราคะที่กำลังลุกโชน ขุนเขาเริ่มใช้มือหนาลูบไล้ไปตามปลีขาขาวนวลของเธอ ดึงรั้งชุดนอนตัวสั้นขึ้นไปกองอยู่ที่เอว สัมผัสที่จาบจ้วงทำให้แพรต้องหลับตาแน่นด้วยความซ่านสยิว เธอไม่เคยพบเจอกับสัมผัสที่รุนแรงและตรงไปตรงมาขนาดนี้มาก่อน

พยัคฆ์ร้ายกำลังจะลิ้มรสเหยื่อตัวน้อยอย่างใจเย็น เขาจะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปง่ายๆ และบทลงโทษในคืนนี้... จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของพันธนาการที่แพรวาจะไม่มีวันหนีพ้นไปได้ตลอดกาล