บ่วงรักพยัคฆ์ซ่อนเล็บ

พี่ขุนขา นี่มันเช้าแล้วนะคะ

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าเริ่มสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนที่ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความรักจากเมื่อคืน แพรวาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกร้าวรานไปทั้งตัว

เธอรู้สึกถึงความหนักอึ้งที่พาดทับอยู่บนเอวบาง เมื่อก้มลงมองก็พบว่าแขนแกร่งของพี่ขุนเขากำลังกอดรัดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน หญิงสาวหน้าร้อนวูบเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เร่าร้อนที่เกิดขึ้นบนเตียงนี้จนเกือบเกือบจะรุ่งสาง

แพรวาพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อไปเข้าห้องน้ำ แต่ทันทีที่เธอเคลื่อนไหว อ้อมกอดที่ดูเหมือนจะหลับใหลกลับยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม พี่ขุนครางออกมาในลำคอเบาๆ ก่อนจะซุกใบหน้าคมคายลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ

"จะไปไหนล่ะแพร พี่บอกแล้วไงว่าคืนนี้พี่จะอยู่กับเธอ"

เสียงทุ้มต่ำที่ยังติดจะแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นชิดใบหู

"พี่ขุนขา นี่มันเช้าแล้วนะคะ แพรต้องไปเตรียมตัวดูแลน้องกะทิแล้วค่ะ เดี๋ยวคนใช้จะสงสัยเอาได้นะคะ"

แพรวาพยายามหาเหตุผลมาอ้างแต่น้ำเสียงกลับสั่นเครือจนคนฟังดูออกว่าเธอกำลังเขิน

"ใครจะสงสัยก็ช่างมันสิ บ้านพี่ พี่จะนอนห้องไหนกับใครก็ได้"

ขุนเขาพูดอย่างเอาแต่ใจตามนิสัยพยัคฆ์ร้าย เขาพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ช้าๆ แผงอกขาวแน่นที่ไร้เสื้อผ้าบดเบียดกับหน้าอกอิ่มของเธอผ่านเนื้อผ้าชุดนอนที่หลุดลุ่ย

"แต่ว่า... เมื่อคืนพี่ขุนก็ทำไปตั้งหลายรอบแล้วนะคะ แพรเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว"

หญิงสาวท้วงพร้อมกับยกมือน้อยๆ ขึ้นมายันอกเขาไว้

"หลายรอบของเธอมันอาจจะพอสำหรับเธอ แต่สำหรับพี่... พี่ว่าพี่เพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ"

ขุนเขาเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาคมกริบจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่แดงเจ่อของเธอด้วยความโหยหา

"พยัคฆ์เวลาตื่นเช้ามันมักจะหิวโซนะแพร และตอนนี้เหยื่อก็นอนอยู่ตรงหน้าพี่พอดีเลยด้วย"

ไม่พูดเปล่า ขุนเขาโน้มใบหน้าลงมาจูบที่ปลายจมูกรั้นของเธอเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาซุกไซ้ที่ลำคอขาวระหงอีกครั้ง แพรวารู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงที่เพิ่งจะกู้กลับมาได้บ้างมันหายวับไปกับตา สัมผัสที่เร่าร้อนของเขาทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองไปตามสัญชาตญาณอย่างรวดเร็ว

"พี่ขุนขา... อย่าแกล้งแพรแบบนี้สิคะ"

แพรวาครางออกมาเมื่อมือหนาเริ่มซนด้วยการเลิกชายชุดนอนขึ้นไปกองอยู่ที่เอว

"พี่ไม่ได้แกล้ง พี่เอาจริง" ขุนเขาผละใบหน้าออกมาจ้องตาเธอ

"เธอยังไม่รู้เหรอแพรวาว่าตัวเธอหวานขนาดไหน หวานจนพี่อยากจะกินซ้ำๆ ไม่รู้เบื่อเลยล่ะ"

ริมฝีปากร้อนของเขาปิดทับริมฝีปากของเธออีกครั้ง จูบยามเช้าในครั้งนี้ไม่ได้ดุดันเหมือนเมื่อคืน

แต่มันกลับเนียนนุ่มและอ้อยอิ่งจนแพรวาแทบจะเคลิ้มตาม ลิ้นร้อนของเขาหยอกเย้าและสำรวจความหวานในโพรงปากของเธออย่างใจเย็น แพรวาเผลอจูบตอบเขาอย่างลืมตัว มือเล็กๆ ของเธอขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

ขุนเขาเร่งเร้าอารมณ์ของเธอให้สูงขึ้นด้วยการใช้มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนที่โค้งเว้า เขาบีบเฟ้นสะโพกมนอย่างหนักมือจนแพรวาต้องแอ่นตัวเข้าหา สัมผัสที่รุนแรงและตรงไปตรงมาในตอนเช้าแบบนี้มันทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวยิ่งกว่าเก่า

พยัคฆ์ร้ายเริ่มเปิดฉากรุกรานเหยื่อตัวน้อยอีกรอบโดยไม่ให้ตั้งตัว เขาซุกไซ้ลงไปที่ทรวงอกอิ่มที่กำลังสั่นไหวตามจังหวะการหายใจของเธอ

"อ๊ะ... พี่ขุน ขา... เบาๆ หน่อยค่ะ"

"เบาไม่ได้หรอกแพร เพราะเธอน่ากินเกินไป"

เสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ คลอไปกับเสียงฝนที่เริ่มซาลงข้างนอกหน้าต่าง ภายในห้องนอนนี้กลับมาร้อนระอุอีกครั้ง ขุนเขาจัดระเบียบร่างกายของเธอให้พร้อมสำหรับการรองรับตัวตนของเขา เขาเข้าหาเธออย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่นในคราวเดียว แพรวาได้แต่กอดคอเขาไว้แน่นพลางส่งเสียงครางที่เต็มไปด้วยความสุขสมออกมาอย่างไม่อาจกั้นได้

บทรักยามเช้าดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและยาวนาน พี่ขุนโชว์ความอึดและความดิบเถื่อนให้เธอเห็นจนแพรวาแทบจะร้องขอชีวิต เขาพาเธอไปถึงจุดหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งทั้งคู่หอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงกว้าง ขุนเขาซบหน้าลงกับไหล่บางพลางสูดดมความหอมเข้าปอดลึกๆ อย่างมีความสุข

"คราวนี้อิ่มหรือยังคะพี่ขุน"

แพรวาถามเสียงแผ่วขณะที่มือยังคงลูบเส้นผมของเขาเบาๆ

"อิ่มชั่วคราว... เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่อาจจะหิวอีกก็ได้นะ" เขาพูดปนหัวเราะในลำคอแล้วเงยหน้าขึ้นมาจูบแก้มเนียนของเธอแรงๆ

"พี่ขุนนี่ร้ายที่สุดเลยค่ะ"

"ร้ายกับเธอคนเดียวแหละแพรวา จำไว้นะว่าเธอเป็นของพี่ ทั้งตัวและหัวใจ"

ขุนเขาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของทั้งคู่ไว้แล้วกอดเธอไว้แน่น แพรวาซุกหน้าลงกับแผงอกที่กว้างขวางของเขาด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความรัก เธอไม่รู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ในตอนนี้เธอก็อยากจะอยู่ในบ่วงรักของพยัคฆ์ร้ายตัวนี้ไปนานๆ พี่ขุนคนเถื่อนที่บทจะอ้อนก็น่ารักจนเธอไปไหนไม่รอดจริงๆ

ในที่สุดแพรวาก็ผล็อยหลับไปอีกครั้งด้วย

ความอ่อนเพลียในอ้อมกอดของชายหนุ่ม ส่วนขุนเขาก็นอนมองใบหน้ายามหลับที่แสนบริสุทธิ์ของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคลั่งรัก

เขาได้สัญญากับตัวเองว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ของเขาเด็ดขาด และเช้าวันนี้ก็เป็นเครื่องยืนยันแล้วว่าแพรวาคือเมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบทั้งพฤตินัยและนิตินัยที่เขากำลังจะจัดการให้เร็วๆ นี้