หัวใจของแพรวาเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบจนแน่น ความรู้สึกจุกอกทำให้เธอแทบจะพูดไม่ออกเมื่อเห็นสายตาดูถูกจากผู้หญิงสวยสง่าที่ยืนควงแขนพี่ขุนอยู่ตรงหน้า
ชุดเดรสสั้นสีขาวที่เธอตั้งใจใส่มาเพื่อเซอร์ไพรส์เขา บัดนี้กลับทำให้เธอรู้สึกประหม่าและดูด้อยค่าลงไปในสายตาของคนแปลกหน้า น้องกะทิในอ้อมกอดของเธอเริ่มดิ้นขลุกขลิกราวกับสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ขุ่นมัวของคนอุ้ม
"ขุนคะ ถามก็ไม่ตอบ นี่ใครกันคะ หรือว่าขุนรับเด็กมาดูแลบ้านใหม่โดยไม่บอกรตา"
ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยต่อพลางขยับเข้าไปเบียดชิดแขนแกร่งของขุนเขามากขึ้น
ขุนเขานิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเขามองตรงไปยังแพรวาที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ เขาเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความน้อยใจและความเสียใจของเธอแล้วหัวใจพยัคฆ์ร้ายก็กระตุกวูบ เขาค่อยๆ แกะมือของหญิงที่ชื่อรตาออกจากแขนของเขาอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น ก่อนจะก้าวเดินตรงมาหาแพรวาที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู
"แพรวา... พี่
