เสียงฝนที่เคยตกหนักในช่วงบ่ายเริ่มซาลงจนเหลือเพียงลมพัดเอื่อยๆ ที่พาเอาความหนาวเย็นมาเยือนคฤหาสน์หรู แพรวายืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจกเป็นรอบที่ร้อย ชุดเดรสกำมะหยี่สีแดงเพลิงที่พี่ขุนส่งมาให้มันช่างรับกับผิวขาวผ่องของเธอจนดูเหมือนนางพญา เส้นสายของชุดเน้นส่วนโค้งเว้าของหญิงสาวได้อย่างชัดเจนจนเธอเองยังรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบ กระโปรงที่ผ่าสูงขึ้นมาเล็กน้อยเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนยามที่เธอก้าวเดิน
"กะทิจ๊ะ พี่แพรดูแปลกไปไหม"
แพรวาหันไปถามแมวขาวที่นั่งมองเธอตาแป๋วอยู่บนเตียง
เจ้าแมวส่งเสียงร้องเมี้ยวเบาๆ ราวกับจะบอกว่าสวยที่สุดแล้วจ้า แพรวาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบเล็กแล้วเดินลงมาที่โถงล่าง ที่นั่นพี่ขุนยืนรออยู่แล้ว เขาอยู่ในชุดสูทสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต เสื้อเชิ้ตข้างในปลดกระดุมออกสองเม็ดตามสไตล์ดิบๆ ของเขา ทันทีที่เขาหันมาเห็นแพรวา ดวงตาคมกริบสีนิลนั้นก็เป็นประกายวาววับขึ้นมา
