เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นภายหลังจากที่คุณเกริกเกียรติเดินทางกลับไปแล้ว
บรรยากาศภายในกระท่อมไม้กลางป่ากลับมาเงียบสงบอีกครั้ง แพรวาลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาดผิดกับทุกวันที่ผ่านมา อาจเป็นเพราะความโล่งใจที่ปัญหาทุกอย่างคลี่คลายลงแล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะอ้อมกอดของพี่ขุนที่มอบความอบอุ่นและปลอดภัยให้เธอตลอดทั้งคืน
หญิงสาวพลิกตัวหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่ยังคงหลับสนิทอยู่ข้างๆ ใบหน้าคมคายที่ยามหลับดูไร้เดียงสาทำให้แพรวาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบไล้ไรหนวดจางๆ ของเขาเบาๆ
"ตื่นแล้วก็หันมาดูพี่สิแพร จะแอบมองพี่ไปถึงเมื่อไหร่"
ขุนเขาเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ยังติดจะแหบพร่า ดวงตาคมกริบของเขาค่อยๆ เปิดขึ้นแล้วจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความสุข
"พี่ขุนตื่นแล้วเหรอคะ แพรขอโทษค่ะที่แอบมอง"
แพรวาหน้าแดงระเรื่อพลางจะดึงมือกลับ แต่กลับถูกมือหนาของเขาจับไว้แล้วกดจูบลงบนฝ่ามืออย่าง
