หลังจากเหตุการณ์ร้อนแรงในห้องทำงาน ภัคธีมานั่งตัวสั่นอยู่บนโซฟา วายุภัทรลุกขึ้นแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แล้วยื่นแก้วน้ำเย็นให้เธอ
“ดื่มซะ” เขาสั่งเสียงต่ำ แต่แฝงความห่วงใยเล็กน้อยที่เธอสังเกตได้
เธอรับแก้วมาดื่มโดยไม่มองหน้าเขา เสื้อผ้ายับยู่ยี่ ร่างกายยังช้ำระบมจากความดุเดือดเมื่อครู่ เธอเกลียดตัวเองที่ยอมแพ้ต่อสัมผัสของเขาได้ง่ายขนาดนี้
“นี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย” เขาพูดขณะผูกเนกไท “เธอจะชินกับมัน”
ภัคธีมาก้มหน้า “ฉัน...ฉันอยากกลับบ้าน”
“คอนโดของฉันคือบ้านเธอแล้ว” เขาตอบเรียบๆ ก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน “กลับไปทำงานเถอะ วันนี้ยังมีประชุมอีก”
เธอแต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะเล็กของตัวเองอย่างเงียบๆ ตลอดบ่าย เธอทำงานด้วยสมองที่ว่างเปล่า จดบันทึกประชุมพลาดหลายครั้ง จนวายุภัทรต้องมองค้อนเธอ
เลิกงานเย็นนั้น เธอขอตัวกลับคอนโดเก่าเพื่อไปหาน้องชาย วายุภัทรยอมให้ไป แต่ส่งคนขับรถไปรับส่ง
