สี่เดือนผ่านไปนับจากวันที่ภัคธีมาหายตัวไปอย่างสมบูรณ์แบบ วายุภัทรยังคงตามหาเธออย่างไม่ยอมแพ้ แต่ทุกอย่างเหมือนไร้ผล เขาใช้เงินมหาศาล จ้างนักสืบเอกชนระดับโลก ทีม IT ชั้นนำ ตรวจสอบทุกช่องทาง – กล้องวงจรปิดทั่วประเทศ บันทึกการเดินทาง บัตรประชาชนใหม่ ซื้อที่ดิน ซื้อบ้าน แต่เธอหายตัวไปราวกับไม่เคยมีตัวตนในโลกนี้
เขานั่งในห้องทำงานคนเดียวทุกคืน มองจดหมายที่เธอทิ้งไว้จนกระดาษเหลืองกรอบ น้ำตาไหลเงียบๆ เป็นประจำ เขาเริ่มดื่มหนักขึ้น ทำงานหนักขึ้นเพื่อกลบความเจ็บปวด แต่ทุกครั้งที่เห็นภาพถ่ายของเธอ เขาก็ทรุดลง
“เธออยู่ไหน...ฉันหาเธอไม่เจอแล้วจริงๆ เหรอ?”
ในที่สุด วันหนึ่ง เขาเริ่มถอดใจ
เขาเรียกหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยเข้ามาในห้อง บอกด้วยเสียงแหบพร่า
“หยุด...หยุดตามหาเธอได้แล้ว”
หัวหน้าทีมตกใจ “แต่ท่าน—”
วายุภัทรยกมือขึ้น “ฉันบอกให้หยุด ฉัน...ยอมแพ้แล้ว เธอไม่อยากให้ฉันเจอจริงๆ ฉันจะไม่บังคับ
