หลังจากทริปเชียงใหม่ที่เต็มไปด้วยความโรแมนติกและร้อนแรง ภัคธีมากลับกรุงเทพฯ ด้วยความรู้สึกสับสนในใจมากกว่าเดิม เธอเริ่มเห็นด้านอ่อนโยนของวายุภัทร แต่ก็ยังกลัวความ possessive ของเขา
เช้าวันจันทร์ กลับสู่บริษัทตามปกติ ภัคธีมานั่งที่โต๊ะเลขาส่วนตัว จัดเอกสารและตารางนัดหมายให้เขา วายุภัทรเดินเข้ามาในห้องทำงาน ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ก่อนก้มลงจูบแก้มเธอเบาๆ
“คิดถึงเธอทั้งคืน” เขากระซิบ
เธอหน้าแดง “คุณ...อย่าทำแบบนี้ในที่ทำงานสิคะ”
เขาหัวเราะเบาๆ “ไม่มีใครเห็นหรอก”
แต่แล้ว ประตูห้อง**ผลักเปิดอย่างแรง รวิศ วรเทพ – น้องชายแท้ๆ ของวายุภัทร อายุ 28 ปี – เดินก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสบายๆ ในเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีฟ้า กางเกงยีนส์ และรองเท้าผ้าใบ รวิศหน้าตาหล่อเหลาแบบเจ้าเสน่ห์ ยิ้มกว้างเผยฟันขาวสะอาด ดวงตาเป็นประกายขี้เล่น
“พี่วายุ! น้องมาแล้วจ้า” รวิศอุทานเสียงดัง เดินตรงมาหาพี่ชาย กอดคอหลวมๆ
วายุภัทรข
