หลังจากคืนลงโทษที่ดุเดือด ภัคธีมาเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัววายุภัทรอย่างชัดเจน เขาไม่ใช่แค่คนที่ครอบครองเธอด้วยอำนาจอีกต่อไป แต่เริ่มแสดงด้านอ่อนโยนออกมามากขึ้น
เช้าวันรุ่งขึ้น เขาตื่นก่อน ต้มกาแฟให้เธอเอง แล้วนั่งรอที่โต๊ะอาหาร จนเธอเดินงัวเงียออกมาในเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขา
“ตื่นแล้วเหรอ?” เขายิ้มอ่อนโยน ยื่นกาแฟให้ “ฉันใส่นมไม่หวานตามที่เธอชอบ”
ภัคธีมารับแก้ว มองเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณ...จำได้ด้วยเหรอคะ?”
“จำทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ” เขาตอบ ก่อนดึงเธอมานั่งตัก จูบหน้าผากเบาๆ “วันนี้ฉันไม่ไปบริษัท อยากอยู่กับเธอทั้งวัน”
เธอชะงัก “แต่...งานล่ะคะ?”
“งานสำคัญ แต่เธอสำคัญกว่า” เขากอดเธอแน่น “ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันพยายามเปลี่ยนจริงๆ”
ตลอดวันนั้น วายุภัทรพาเธอทำสิ่งเล็กๆ ที่เขาไม่เคยทำมาก่อน – ทำอาหารเช้าด้วยกัน (แม้เขาจะทำไข่ดาวไหม้) ดูหนังด้วยกันบนโซฟา คุยกันเรื่องอนาคตแบบไม่กดดั
