ภัคธีมาใช้เวลาหลายคืนนอนไม่หลับ คิดหนักกับคำพูดของวายุภัทรที่อยากให้เธอเป็น “คู่หมั้น” ในงานกาล่า และประกาศหมั้นจริงๆ เพื่อแก้ปัญหา PR ของบริษัท เธอรับปากเขาไปแล้ว แต่ในใจยังคงสับสนและหนักอึ้ง
“ถ้าฉันยอมแต่งงานกับเขา...ฉันจะยังเป็นตัวฉันเองได้ไหม? หรือฉันจะกลายเป็นแค่ส่วนหนึ่งของตระกูลที่ไม่เคยยอมรับฉัน?”
เธอคิดถึงน้องชาย คิดถึงชีวิตสงบที่เธอเคยฝันไว้ – ชีวิตที่ไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองทุกวัน ไม่ต้องกลัวสายตาของคนอื่น ไม่ต้องอยู่ในกรงทองคำที่สวยงามแต่ขังเธอไว้
แต่เมื่อเห็นวายุภัทรเครียดหนัก ทำงานดึกทุกวัน ใบหน้าซีดเซียวจากความกดดัน เธอก็อดใจไม่ได้ เธอรักเขา...รักมากจนยอมทุกอย่างเพื่อให้เขาผ่านวิกฤตนี้ไปได้
เช้าวันรุ่งขึ้น วายุภัทรต้องออกไปประชุมด่วนนอกจังหวัด เกี่ยวกับการเจรจากับนักลงทุนรายใหญ่เพื่อกู้วิกฤตบริษัท เขาจูบหน้าผากเธอก่อนออกจากบ้าน
“พรุ่งนี้ฉันกลับมา เราจะไปงานกาล่าด้วยกันนะ” เ
