ค่ำคืนบนดอยสุเทพเริ่มต้นด้วยความเงียบสงบ แต่ไม่นานฟ้าก็ครึ้มฝน เมฆดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้า ลมเย็นพัดแรงจนต้นไม้รอบรีสอร์ทโอนเอน ภัคธีมายืนอยู่ที่ระเบียงห้องสวีท มองวิวภูเขาที่เริ่มพร่ามัวด้วยละอองฝน เธอสวมเสื้อคลุมอาบน้ำผ้าซาตินสีขาวบางเบา ผมเปียกหมาดหลังจากอาบน้ำในจากุซซี่กับเขา
วายุภัทรยืนข้างหลังเธอ กอดรอบเอวแน่นจากด้านหลัง กลิ่นน้ำหอมไม้จันทน์ผสมกับกลิ่นสบู่สดชื่นลอยเข้าจมูกเธอ “ฝนตกหนักแบบนี้ เราอยู่ในห้องดีกว่า”
เธอหันหน้ามามองเขา “คุณ...ตั้งใจพาฉันมาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่? ไม่ใช่แค่ธุรกิจใช่ไหม?”
เขายิ้มมุมปาก ก้มลงกระซิบข้างหู “ธุรกิจก็ส่วนหนึ่ง...แต่ส่วนใหญ่เพื่อเธอ ฉันอยากเห็นเธอผ่อนคลาย อยากมีเวลาแบบนี้...แค่เราสองคน”
ฝนเริ่มเทลงมาหนัก ละอองน้ำสาดเข้าระเบียง เขารีบดึงเธอเข้าไปในห้อง ปิดประตูบานเลื่อนกระจกหนา เสียงฝนกระทบหลังคาและพื้นดังก้องราวกับเพลงประกอบความโรแมนติก
ห้องมืดสลั
