📖
Maingay.
Maliwanag.
At punong-puno ng mata.
Flash.
Flash.
Flash.
---
“Welcome our newest GL pair—Aerin Valdez and Lia Verenne Castillo!”
Palakpakan.
Sigawan.
At doon nagsimula ang lahat.
---
Nakatayo si Lia sa gilid ni Aerin, suot ang light blue dress na parang hangin lang sa gaan.
Habang si Aerin—naka-tailored suit, malamig, composed, untouchable.
Perfect contrast.
Perfect visuals.
Perfect… illusion.
---
“Closer, please!” sigaw ng photographer.
Lumapit si Lia—natural, walang pag-aalinlangan.
Bahagya niyang hinawakan ang braso ni Aerin, parang instinct.
Soft. Playful.
---
Pero—
halos hindi napansin ng iba…
ang maliit na galaw ni Aerin.
She adjusted.
Not pulling away… but not staying either.
Just enough distance.
---
Ngumiti si Lia.
Mas maliwanag.
Mas buhay.
Mas pilit.
---
“Can you hold hands?” tanong ng host, excited.
Nag-cheer ang fans.
“Hold hands! Hold hands!”
---
Saglit.
Isang segundo.
Dalawang segundo.
---
Dahan-dahang iniangat ni Lia ang kamay niya…
inaabot si Aerin.
Gentle. Careful.
---
Pero bago pa tuluyang magdikit—
Aerin moved.
Hindi halata.
Hindi obvious.
Pero sapat para maiwasan.
Instead, she lightly placed her hand sa likod ni Lia—formal, safe, controlled.
---
Palakpakan pa rin ang crowd.
Hindi nila napansin.
Pero si Lia—
napansin niya.
---
“Smile, Lia!” bulong ng staff.
At ngumiti siya.
Mas maliwanag pa.
Kahit may kirot na.
---
---
📸 Photoshoot
Sa studio, mas controlled ang lahat.
“Closer. Chin up. Look at her.”
Sumunod si Lia agad.
She leaned in.
Eyes soft. Real.
---
Si Aerin?
Professional.
Perfect angles.
Perfect distance.
Perfect control.
---
“More chemistry!” sigaw ng photographer.
---
Lia laughed softly, ad-libbing.
“Ate, don’t be shy…” bulong niya, playful.
---
Sandaling tumigil si Aerin.
Her eyes flickered.
Then—
she leaned in.
---
Mas malapit.
Mas totoo.
---
At sa isang iglap—
nag-click ang camera.
---
“YES. That’s it.”
---
Pero pagkatapos non—
bumalik ulit.
Sa lamig.
Sa distansya.
---
---
🎤 Fan Event
Mas personal.
Mas malapit.
Mas delikado.
---
“Say something sweet to each other!” sigaw ng host.
Fans screaming.
Phones up.
Lahat naghihintay.
---
Tinulak si Lia ng konti.
She laughed.
Then she turned to Aerin.
---
“Ah… she’s very kind,” sabi niya, medyo nahihiya pero genuine.
“And… she takes care of me a lot.”
---
Tahimik ang crowd—waiting for Aerin.
---
Aerin looked at her.
Neutral.
Then—
“She’s hardworking.”
---
Simple.
Formal.
Walang lambing.
---
May bumagsak.
Hindi sa stage—
kundi sa dibdib ni Lia.
---
Pero ngumiti pa rin siya.
---
---
🌐 Aftermath
Hindi nagtagal—
kumalat ang clips.
---
“Bakit parang distant si Aerin?”
“Si Lia lang lagi nag-eeffort…”
“Parang one-sided naman ‘to.”
---
At doon nagsimula ang hati.
---
May mga fans na todo suporta sa kanila.
Pero may iba—
napupunta kay Lia.
---
“Deserve ni Lia better partner.”
“Parang cold si Aerin, hindi man lang mag-effort.”
---
At may mas masakit—
“Ginagamit lang niya si Lia.”
---
---
Sa dressing room—
tahimik.
---
Binabasa ni Lia ang comments.
Isa-isa.
Tahimik.
---
Hanggang—
“Stop reading that.”
---
Napatingin siya.
Nakatayo si Aerin sa likod niya.
---
“It doesn’t matter.”
Flat.
As always.
---
Ngumiti si Lia.
Mahina.
“Okay lang po… sanay naman ako.”
---
Pero hindi siya tumingin.
Kasi alam niyang—
kapag tumingin siya…
makikita.
---
---
Kinabukasan—
nag-post si Lia.
---
A simple message.
---
> “Please don’t misunderstand her.
She’s actually very kind…
Hindi lang siya expressive like me.
I’m lucky to work with her.”
---
---
Biglang nag-iba ang direction.
---
Pero—
hindi lahat natuwa.
---
“Pinagtatanggol pa niya…”
“Blind na ba siya?”
“Pareho lang sila.”
---
At ngayon—
pati siya—
nadamay na.
---
---
Sa isang sulok ng set—
mag-isa si Lia.
Tahimik.
---
Pero nang may lumapit na fan—
bigla siyang ngumiti.
Bright.
Warm.
Parang walang nangyari.
---
---
Sa kabilang side—
nakatingin si Aerin.
Tahimik.
---
Hindi niya alam kung bakit—
pero may kumirot.
---
Hindi dahil sa comments.
Hindi dahil sa issue.
---
Kundi dahil—
kahit nasasaktan na si Lia—
siya pa rin ang unang nagtatanggol.
---
---
At sa unang pagkakataon—
may tanong na pumasok sa isip ni Aerin.
---
Why?
---
---
Day 2 / 10.
At habang lumalakas ang ingay ng mundo—
may isang taong patuloy na ngumiti…
kahit unti-unti nang nasasaktan. 💔