LOVE ADVERSITY

[ CONFIRMED ]

CHAPTER 6

( Confirmed )

kamatis na!" malakas na wika ni Carl kaya namn mas lalong umingay ang mga kasama nila, halata kasing kinilig siya.

"Oh ayan may bago na tayong love team!" ani carl tsaka muli ng inikot ang bote.

"So pano ba yan Ms. Krish it's your turn naman. Truth or dare?" pang aasar ni Carl sa kanya.

"Dare nalang!" aniya.

"Okay sige, Ngayon ay iinumin mo lahat ng magiging shot ng bawat isa dito!" dare ni Carl sa kanya.

"What? ilan tu 1, 2, 3, ..... Fitteeeeen? reklamo niya nung mabilang ang lahat ng shot na iinumin niya.

"No way, ano nalang pala truth!" pagbabago ng isip ni Krsiha. Napangiti ng bahagya itong si Carl dahil sinadya niya talaga iyon para truth talaga ang piliin ni Krisha.

"Meron na bang nagmamay ari ngayon ng puso mo?" seryusong tanong ni Carl habang nasa isip niya ay ang boss nilang si Derrick. Alam kasi ni Carl na may gusto ang boss nila dito kay Krisha.

"Masyado namang seryuso ahaha. Okay ganto ahm, meron na talagang nagmamay ari ng puso ko at nakilala ko siya when I was 10 years old and he promised me na papakasalan niya ko kapag malalaki na kami," sagot niya na naging kwento na, napapa ngiti nalang siya dahil muli na namn niyang naalala ang nakaraan.

"And then what happened Ms. Krish, pwedi mo bang i kwento? Na curious tuloy kami e!" sabi ng isa sa mga kasama nila.

"And then ang ginawa niya, he kissed me on my forehead tapos umalis na. Sa mga sumunod na araw masaya ako palagi na pumupunta doon, I did not expect na yun na pala ang huling pagkikita namin. Sa loob ng walong taon, araw araw ako huma hagulhol ng iyak, pabalik balik ako sa lugar na yun umaasa ako na makikita ko ulit siya, na babalikan niya ko kasi nangako siya at syempre ako naman naniwala ako. Alam kong iniwan niya na ako peru ayuko siyang aminin o tanggapin sa sarili ko." dahan dahang pumapatak ang kanyang mga luha sa mata, hindi na mapigilan maging emosyonal ni Krisha.

"Ano ba ito bakit naiyak ako!" sabi ni Mina sabay punas ng luha niya. Halos lahat na pala sila ay naiyak.

"Grabi nu, sa ganoong edad hindi mo akalain na magiging totoo pala ang nararamdaman mo, napaka pure. Nadadala mo siya hanggang paglaki." wika naman ng isa pa sa mga kasama nilang babae.

"Do you hate him ba hanggang ngayon?" tanong naman ni Carl.

Napa ngiti ng bahagya si Krisha "Siguro, peru simula kasi nung dinala ako ng parents ko sa Italy para daw makalimutan ko na siya ay, wala padin namang nagbago. Ako padin yung batang umaasa na makikita siyang muli, kahit pa may pamilya na siya o wala gusto ko lang siya makita ulit. Gusto ko malaman ano yung dahilan niya noon? basta, diko rin alam e ahah." aniya saka hinagod siya ni Mina sa likuran niya.

"Hays ano ba yan tama na nga, nag iiyakan na tayo dito e. Nandito tayo to have fun naging drama pa tuloy." aniya sabay pilit na tumawa.

Nagpatuloy na sila sa kanilang inuman.

Nagising si Krisha sa pagkakatulog sa may sofa sa subrang kalasingan.

"What time is it na ba?" bulong niya sabay check sa phone niya.

It's 2 am na.

"Hey wake up!" pang gigising niya kahit dipa niya maituwid ang lakad niya. Ni isa sa kanila walang nagising sa tindi ng tama ng alak.

Nag simula na siyang lumakad palabas ng bahay ni Carl.

Pinag sikapan niyang hanapin sa bag ang susi ng kotse niya.

"Ouch!" daing niya nung mapalakas ang pag sandal niya sa labas ng kotse, hindi niya padin kasi mahanap ang susi.

"Asan na ba yun hayst!" na iinis na sambit niya habang kinakalkal ang laman ng bag niya.

"Lasing kana naman!!" baritono na boses ng isang lalaki ngunit di ito pinansin ni krisha.

"Ano ba!! nawawala yung susi ko!" sigaw ng lasing ng krisha nung hawakan siya nito sa braso.

"Balak mo pang mag drive sa lagay mong yan, magpa pakamatay ka ba? kunot noong tanong nito.

"Uy, ikaw pala yan sir Derrick!" nakangising saad ni Krisha habang naka tumbok sa muka ni Derrick ang kanyang hintuturo. Agad itong tinapik ni Derrick at walang alinlangang pinasan sa balikat nito ang lasing na si Krisha.

"Anong ginagawa mo dito? sinusundan mo ba ako?" malumanay na boses niya.

"Yeah! actually inisturbo mo din ang pag tulog ko." ani Derrick habang inaayos ang set belt ni Krisha. Nagising lang kasi siya lakas ng pagkaka sandal ni krisha sa kanyang kotse kanina.

( DERRICK'S POV )

"What's the passcode?" tanong ko nang makarating na kami sa apartment niya.

" -- my birthday!" tugon niya kahit naka pikit pa ang mata niya. Ang alam kong birthday ay yung batang siya, peru tama nga.

Nang makapasok ay dahan dahan ko siyang pina upo sa may sofa.

Habang tinatanggal ko ang suot niyang sandalyas napansin kong nasugat na pala nito ang mag kabilang paa niya.

"No, wag dito!" saway ko sa kanya ng makita kong na duduwal siya.

Agad ko siyang inalalayan papuntang banyo at ayun sum*ka nga siya sa subrang dami siguro ng nainom nito. Binuhat ko na siya palabas ng banyo at dun ko na sa kama niya pinahiga.

Matapos ko siyang punasan ay pinalitan ko na din ang damit niya saka kinumutan.

"Hey! where are you? Ba't wala ka sa office mo kanina?

"Pinuntahan kita doon wala kadaw!

"Bakit hindi mo sinasagot mga tawag at messages ko?

"So ano, buong araw mo na naman ako di deadmahin? na naman Derrick? palagi mo nalang ginagawa sakin tu.

"Ino off mo na naman ang phone mo!!"

Sunod sunod na mga messages galing kay Irish pagka bukas ko mismo ng phone ko, tadtad din ng missed calls. Naka off kasi ito buong araw.

Panigurado umuusok na naman ilong nun.

"Nakaka sira talaga ng mood yang pagiging consistent mo Irish!" saad ko sa sarili at agad pinatay ko ulit ito.

"Please!" agad akong napalingon ng marinig ko ang pag hikbi ni Krisha habang siya ay natutulog.

"Krisha, ayos ka lang ba?" natatarantang tanong ko.

"Again?" hindi ko mapigilang mag alala dahil ito na ang pangalawang beses na napapanood ko siyang nagkaka ganito.

"Bakit mo ko iniwan... bakit? !!

"Lian-- miss na miss na kita!" kita ko ang pag buhos ng kanyang mga luha, kahit nakapikit ang mga mata niya ay ramdam ko kung gaano siya nasasaktan.

Imbis na gisingin siya ay na paupo ako sa may gilid ng hinihigaan niya.

Para akong dinudurog paunti unti, kinakain ako ng konsensya ko.

" I'm really sorry, patawarin mo ako Krisha! I -- I didn't mean to hurt you! I'm sorry!" garalgal na boses ko habang sinasabi ang mga ito, hindi ko na pigilang mapa luha.