Life of the turning dead.

chapter 3

There's so many zombies that scattered in all around of the ground. May kumakain pa ng laman loob ng patay na studyante. Meron ding parang nag hahanap ng kakainin nila, at syempre may nag aabang sa labas ng gate na parang galing pa yon sa labas nitong campus.

"so... sila marven at rick ay pupunta sa kabila para e check ang sounds system, sila din yung mag papatunog nun. Kayo naman carlos at sadji, kayo ang mag babantay sa kanila at hahawak sa lubid as i said kanina sa inyo, tapus tayong natira maghahanda nalang tayong lalabas dito, para kung kailangan na nating lumabas ay naka ready na tayong sumabak sa gyera"

pfft!, gyera? haha nasa war zone ba kami para sumabak? nakakatawa pres.

kanina pa ata ako nag cocoment sa mga sinasabi nila. Mukha na ata akong baliw dito na may side comment palagi at kinakausap sarili kung utak.

mag papa admit naba ako sa mental?

syempre hindi tsk...

Sa gwapo kung ito mag papa admit ako sa mental? sayang lahi namin kung ganon, hayy

"and kapag naka labas na tayo pupunta agad tayo sa elevator na walang laman pero mag ingat tayo baka may zombie sa loob nun at makagat nila tayo. Sumakay agad sa elevator kapag feel natin na safety na siyang sakyan and lastly, dapat tayong mag ingat ng mabuti dahil baka maging katulad nila tayo kapag na kagat or ma scratch lang tayo ng daliri nila, wag din tayong hihiwalay sa mga kasama natin dahil risky ang gagawin natin para lang maka labas dito ng buhay, wag din kayong mag hesitate na pumatay ng zombies, i know na hindi madali pero wala na tayong magagawa dun dahil it's our life defend on it so... just kill and run for your life, understood?"

tumango naman ang mga kasama namin bago nag ayos ng mga gagamitin nila mamaya.

So, this is it, kapag lumabas na kami dito hihiwalay na ako sa kanila at aalis ako dito na sarili ko lang ang kasama ko. Hindi muna ako mag titiwala ng mga tao ngayon dahil hindi naman natin alam baka e betray kalang nila sa huli. sabi ko nga kanina may mga plano na akong naka handa sa utak habang patakbo ako dito sa silid nato.

Hindi kona kailangan na sumama at tulongan sila, hindi ko naman sila kaano-ano, wala akong responsibilidad na tulongan silang maka ligtas dito, may mga sarili naman silang utak na kaya nilang magamit para maka ligtas sila, maliban nalang kung bobo sila at hindi ginamit ang mga utak nila, ide siguro time na nilang mawala dito sa mundo kapag nag ka taon.

Habang nag muni-muni sa sarili kung utak ay hindi ko napansin na may lumapit pala sa akin.

"miss?.."

!!? ah! si miss pres. pala,

acting time, magpanggap muna tayong mabait

"po? may kailangan kayo?"

tinignan naman niya akong nahihiya,

bat ka naman nahihiya pres, tao lang naman ako, atsaka supreme student president ka, bat ka naman mahihiya sa katulad kung estudyante lang.

"ah no, I just have something to say to you and i would like to say thank you about kanina"

kanina? may ginawa ba ako?

ahh!.. yun sigurong tinulangan ko silang mag suggest ng plano kanina.

"ahm, wala lang yung pres hindi naman big deal yun, sinabi ko lang yung alam ko, atsaka palagi akong nag tatambay sa broadcasting room, kaya alam kong may sounds system dun"naka ngiti kung sambit sa kaniya.

'tsk, pa humble kapa keia akala mo naman hindi ka nag yayabang sa utak,'

shut up mind, hayaan mo lang ako.

"no, it is a big deal because of that we can scape here and by using that sound system. I know that it can't guarantee our safety but its already helping a lot,"

grabe ka naman pres, kino- compliment mo naman ako masyado, ako lang to noh hihi si keia'ng gwapo at matalino.

E kung yan naman pala pres, ide go kukunin ko na, hindi na ako mag papa humble.

"grabe ka naman pres pinapataba mo naman ang aking puso hihi, pero ano nga ulit yung sasabihin mo sa akin pres?"

tinignan ko naman siya sa kaniyang mata na binalik niya rin sa akin.

Waw, eye to eye kami ni pres, ka destiny ko ata tung si pres.

Sabagay maganda din naman si pres, may pag ka porcelanang balat, maputi, mataas ang pilik mata, natural na mapupulang labi, at matankad din si pres, kaso mas matangkad ako sa kaniya ng mga 3 inches. I'm 5'11 while her is 5'8 or 5'9, inshort she look like a model na makikita natin sa mga billboard or magasin.

"ahh, yes, sasabihin ko sana sayo i mean tanong pala, kung sasama kaba sa amin, kapag naka labas na tayo dito?"

huh? ano daw? sasama sa kanila? syempre hindi, natural na yon may plano na kaya ako. So... no talaga sagot ko, pero wag muna tayo pa dalos dalos.

"sasama? saan?" tanong ko pabalik sa kaniya na naka ngiti parin.

sakit na ng panga ko kaka ngiti, tapusin mo na pres, ayaw kung kausapin ka nauubos energy ko sayo, pero joke lang.

"ahm, actually you're known around the corner of this campus and, also you have a personality that you prefer 'yourself only' type. Like you want individual activities, except when your in the band though but we all know you na mas gusto mo pang mag isa kaysa sa may kasama kang ibang tao. "

yes, tama siya I'm known in this campus as a loner but in another way. Hindi lang ako ordinaryo'ng estudyante na unti lang ang naka kilala sa kaniya, but im known as a guitarist at back up singer of my band here. Also I was a member of archery player.

Lahat ng activities na nasalihan ko ay kilala nila akong lahat kaya impossible talaga na hindi nila ako kilala.

Walang namang silbi ang pag pa humble ko dahil kilala niya pala ako, abot pala talaga sa college building yung pagiging sikat ko.

'Kasi nga gwapo ako'

"kaya tinanong kita kung sasama kaba sa amin as a group? kasi mas ok kung madami tayo para madami din yung maka survive "

I put down my smile, kasi wala naman yung silbi tsk, at tinignan ko ulit siya sa mata, sersyoso ko siyang tinignan at nag salita.

"actually, while i was running here earlier, may binobuo na akong plano sa utak ko kapag nakalabas na ako dito. Sorry but i plan it for my self only. Atsaka may pupuntahan pa akong lugar na sure akong hindi din ligtas dun kasi may susunduin ako dun. Hindi naman pwedeng mag sama ako ng ibang tao dahil hindi ko ma-guarantee ang safety nila. As i said kanina delikado ang lugar kung saan ako pupunta, kaya to answer your question hindi ako sasama sa inyo I have to refuse to go to your group because of that reason so..." direkta kung sagot sa kaniya habang seryosong naka tingin sa kaniya.

I see some emotion of her face and I know that is na-disappoint siya sa sagot ko. Wala na akong magagawa dun, kasi meron na akong talaga akong plano na para lang sa sarili ko.

"oh, I see, ok, hindi kana namin pilitin kasi naka plano kana e, wala na kaming magagawa dun, i just wish you departure na safety kang makarating sa pupuntahan mo." she said and smile at me, pero nakikita ko parin na gusto niya parin akong sumama sa kanila.

tumalikod na siya kasi tinawag na siya ng kasama namin na ready na daw ang sound system.