"Aalis ka na ba talaga rito? Hindi ka na ba namin puwedeng pigilan pa?" sa tanong na iyon ni Auntie Sylvia ay ramdam ko na hindi pa rin talaga nito nagugustuhan ang idea kong umuwi na lamang ako sa mansion.
Hindi ko naman ito masisisi dahil isang araw pa lamang ang lumilipas simula no'ng ma-discharged ako sa hospital at hindi pa ako rito nagtatagal. Ako na rin ang siyang nagpumilit na magbayad ng mga bills ko roon sa hospital, kahit pa sinabi na nila sa akin ang tungkol sa pag-aalok ng tulong ng mismong bangko at ng mga taong nailigtas ko roon no'ng araw na iyon.
"May mga kailangan pa po kasi akong gawin do'n, isa pa...h-hindi pa ho nagbabalik ang mga ala-ala ko. Paano naman po iyon mangyayari kung nandito lang po ako at walang ginagawa," no'ng marinig nito ang mga sinabi kong iyon ay s
