Pagkatapos ng ilang oras kong pagmamaneho, sa wakas ay nakarating na rin ako sa bahay nila Auntie Sylvia. No'ng una ay bumusina pa ako rito sa harapan ng gate, para sana mapagbuksan ako ni Auntie Vilma. Huli na no'ng maalala ko na wala nga pala siya rito ngayon sa bahay, kaya naman ang naging ending ay si Auntie Sylvia ang mismong napalabas ko ng bahay.
No'ng makarating siya sa harapan ng gate nila ay kaagad ko na ring ibinaba ang bintana nitong kotse. Ilang segundo pa ay hindi na naiwasan ni Auntie Sylvia ang kaagad na matigilan, no'ng sandaling magtama na ang mga paningin naming dalawa. Kasabay rin nito ang bahagya nang pamimilog ng mga mata niya, at para bang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya.
"R-Ravyn?" no'ng tawagin nito ang pangalan ko ay hindi na rin ako nagsayang pa ng or
