CHAPTER 37

2793 Words

Luna   Dinig ko ang malakas na palakpakan ng mga customer matapos kong mag-perform sa stage. Pero hindi ko na iyon alintana dahil hindi na ako makapaghintay na makalapit pa sa kanya.   My eyes were only looking on his direction. Kahit siya ay nakatayo na rin at nag-aabang sa paglapit ko sa kanya. I waited this for so long. Pakiramdam ko, siya na lang ang hinihintay ko.   “Luna!” dinig kong boses na tumawag sa akin.   Nilingon ko kung saan galing ang boses na iyon. Inulit niya ang pagtawag sa akin. It was Migs who’s calling me. Oo nga pala, nakalimutan kong bisita ko nga pala silang dalawa ni Jigo ngayong gabi. I saw him waving at me. I smiled and waved at him, too. I glanced Jigo for a while but he’s only looking at the glass of wine he’s drinking.   Muli kong tiningnan si Marti

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD