Alara kardeşi biraz iyi olunca geri çekildi. Ağlamaktan kızaran gözlerine baktı.
-Annemizin yanına gidelim.
Serkan 'senin yüzünden' bağrışlarını hatırlayınca hayır anlamında kafasını salladı. Annesin onu istediği sanmıyordu.
-Sen tek git.
Alara ayağa kalkarken elini tuttu. Keşke daha önce böyle olsalardı, ama yapacak bir şey yoktu. Yaşadıklarını geride bırakıp artık biraz sakinlik istiyordu. En azından Serkan ile kavgası biterse iyi olurdu.
-Hadi. İkimizin birlikte olduğunu görsün.
Serkan kafasını kaldırdığında ablasının bırakmayacağını gördü. Yere dayanarak ayağa kalktı. Ablası ile annesinin kapısına vardı. Direk içeri girdiler.
Anneleri yatakta uyuyordu. Biraz yaklaştılar. Ablası annesinin yanına oturup yüzünü dokununca sadece izledi. Yanında duran bulunan fotoğrafa baktığında b
