KUZEY
Simay’ın ısrarına daha fazla dayanamayıp, sadece onu başımdan savmak için “Bakarız,” demiştim. Ama umarım bu lafı yanlış anlamazdı. Ne o aptal partiye gitmek istiyordum ne de bu kıza eşlik etmek. Zaten yeterince derdim vardı; bir de Simay’ın her gördüğü yerde sakız gibi yapışması çekilir gibi değildi. Kaç kez tersledim, kaç kez mesafeli davrandım, ama o arsızca peşimi bırakmıyordu. Bu kadar ısrarcı bir kız daha görmemiştim.
Terasta sigaramı yakıp kahvemi yudumlarken, Şüheda birden tepeme dikildi. “Ne yaptığını sanıyorsun, Kuzey?” dedi, sesinde bariz bir öfke.
“Ne yapmışım ki?” dedim, sakin olmaya çalışarak. Şüheda’nın bu ani çıkışına anlam verememiştim.
Masadaki boş sandalyelerden birine oturdu, gözlerini bana dikti. “Daha ne yapacaksın? Simay’la partiye gidecekmişsiniz. Bunun Öm
