ÖMÜR
Kuzey’in amcası Sancar ve yengesi İncila, beni kapıda öyle sıcak bir şekilde karşıladılar ki, kendimi bir anda evimde gibi hissettim. Daha önce Kuzey’in bıçaklandığı o korkunç olay sonrası hastanede tanışmıştık, bu yüzden yabancılık çekmedim. İkisi de o kadar içten, o kadar samimiydi ki, babam ve Dicle abladan sonra gördüğüm en uyumlu, en sevgi dolu çiftlerden biri olduklarını düşündüm. Onlara abla ve abi diye hitap edebileceğimi söylediler.
İncila abla, mutfakta yılbaşı sofrası için hazırlık yaparken, “Yardım edeyim mi?” diye sordum, elim kolum bağlı durmak istemiyordum.
Gülümseyerek kocasını işaret etti. “Benim yardımcım var, teşekkür ederim Ömürcüğüm” dedi, gözleriyle Sancar abiyi göstererek. “Siz Kuzey’le salona geçin, yılbaşına girmeden önce kocamın bitiremediği şu ağacı süsle
