KUZEY
Babamın ne kadar acımasız olduğunu biliyordum ama bu kadar soğuk kanlı bir şekilde birini öldürdüğüne hiç tanık olmamıştım. Üstelik bunu yalıda, kendi evinde yapmıştı. Masadan kalktı. “Hala ne dikiliyorsun” dedi.
Gözlerimi Ali İhsan’ın cansız bedeninden babama çevirdim. “Buna gerek var mıydı?” dedim. Ali İhsan yaşamayı hak etmese bile gözlerimin önünde öldürülmesi tercih edebileceğim bir şey değildi.
Babam yanıma gelip gözlerimin içine baktı. Suratı buz kadar soğuk görünüyordu. “Sinek küçüktür ama mide bulandırır” dedi. “O kızdan uzak duracak, en kısa zamanda Tuğba ile evleneceksiniz. Aksi halde öpüştüğün o kızı kocasının yanına gönderirim”
Beni, Ömür’ü ortadan kaldırmakla tehdit ediyordu. Kanım çekildi resmen, “Sakın! Aklından bile geçireme!” dedim.
Alay eder gibi “Ne yapabilir
